Birthday Gift (Complete Story)

work  of artistbyte.  (all credits goes to the original author)


"Ang Nillaman ng kwentong ito ay pawang kathang isip lamang. Anomang pagkakatulad sa pangalan ng tao o lugar ay  nagkataon lamang at hindi sinasadya ng may akda" --- Artistbyte

Walong taon ng kasal sina Billy at Cristy, si Billy ay 30 taon gulang, 5'8 ang taas, mestisuhin, ang ay isang Lead Engineer sa isang construction firm sa makati. Matagtag na kompanya ang kanyang pinapasukan kaya naman marangya ang kanilang pamumuhay. Si Cristy naman ay 28 taon gulang 5'7 ang taas, katamtaman ang puti at makinis ng kutis, bilugin at maamo ang mukha. Mahinhin manamit si Cristy hindi mo ito makikitang nagsusuot ng maiikling damit na halos litaw na mga maseselang parte ng katawan.

At si Billy ang lalake sa buhay nya, Sa asawa niya lang binigay ang kanyang pagkabirhen at pagkababae. Meron sa silang apat na taon gulang na anak lalake. Mahirap magbuntis si Cristy halos itatak ng lahat ni Billy ang tamod niya sa pagkababae ng asawa. ngunit inabot pa rin itong ng tatlong taon bago niya napuruhan. Hanggang ngaun ay patuloy pa rin silang mag-aasawa na umaasang muling makakapasok sa egg cell ni Cristy ang kanyang semilya. Kaya kapag natapos silang magkantutan ay hinahayaan nilang makadugtong ang kanilang mga katawan sa kagustuhang muling magkaanak muli. May pagkakataong nakatulugan na nilang nakatusok ang burat ni Billy sa lagusan ng asawa…

Sa walong taon nilang pagsasama open ang dalawa sa mga bagay na pang-painit ng kanilang sex life... tulad manood ng pornographic films, magbasa ng mga erotic stories, minsan ay ginagawa nilang mag sex on camera kapag nasa site office Billy o magsend ng mahahalay ng emails at text messages. At sa tuwing manonood sila ng porno movie laging naririnig ni Billy sa asawa kapag

“Ang haba naman niya”, “Ang laki naman niya”, “totoo kaya yan?”,“kaya ko kaya iyan?” “hindi siguro kasya sa akin yan?”, "masakit na yan hindi na masarap yan?" Wari’y mga tanong na naghahanap ng mga kasagutan. Na sa tuwing maririnig iyon ni Billy ay para siyang nangliliit sa sarili dahil halos malaki lang ng konti sa singko medya ang kanyang sandata. At sigurado siya sa sarili na ang burat palang niya ang nakakapasok sa lagusan ng asawa.

Isang gabi habang nasa kaiinitan ng pagtatalik ang mag-asawa... "ooooooohhhhhhhh...... mmmmmmmmm....." mahina ungol ni Cristy habang walang saplot na nakadapa sa higaan nilang mag-asawa. Habang si Billy ay nakapatong sa kanyang likuran at patuloy na iinuulos ang kanyang pagkababae "honeeeeeeeeyyyyyy.... oohhhhhhh" tahimik sa kama si Cristy mahihina lang ungol nito kahit na, sukdulang ligaya ang nararamdaman. mga ilang kadyot pa ni Billy ay magkasabay sumabog ang kanilang mga katas sa loob ng lagusan ng asawa. Dumag-an sa nakahigang si Cristy...

"Honey... Malapit na birthday mo. anong gusto mong regalo?" tanong ni Billy habang patuloy ang paminsang minsang pag-ulos nito sa puke ng asawa.

"Bata...." pabirong sagot nito kay Billy "hindi kahit ano ikaw na ang bahala... alam mo naman ang gusto ko" pagtatama niya sa kanyang sagot. umalis na sa nakadapang asawa si Billy at natulog na silang mag-asawa

Ilang araw nalang ay kaarawan ni Cristy, At halos lahat na ng regalo ay naibigay na nya dito palibhasa malaking ang sweldo. Kaya niyang ibigay ang kahit na anong regalo sa kanyang maybahay. Ngaun lang ang pagkakataon na hindi na niya alam kung anong regalo ang ibibigay sa kanyang asawa sa kaarawan nito. May isang bagay ang sumisiksik ngaun sa kanyang isip ang laging naririnig sa asawa sa tuwing sila ay nanonood ng porno movies ang mga tanong na

“totoo kaya yan?”,“kaya ko kaya iyan?” “hindi siguro kasya sa akin yan?” "masakit na yan hindi na masarap yan?" Doon nabuo ang kanyang plano na patikimin ang asawa ng mahaba at matabang burat. Bigyan kasagutan ang mga katanungan nito.

Kinahapunan tatlong araw bago ang kaarawan ni Cristy. Nagpaalam si Billy kay Cristy may pupuntahan idinahilan nalang nya na nagyayaya ang isang katrabahong engineer, dahil birthday ng anak nito. Agad naman pumayag si Cristy. Binaybay nya ang kahabaan ng Quezon Ave. Iniisa isa ang mga Gay Bar doon napagkamalan na siyang bakla dahil sa katatanong nya sa mga Floor Manager kung sino sa talent nilang ang may pinakamahabang burat. Dito niya nakilala si Norman 23, taon gulang isang macho dancer, syempre maganda ang pangangatawan, 6’2 ang taas. Niyaya niya ito sa isang CR ng Club na iyon, upang makita niya kung totoo ang inirekomenda ng Floor manager.

Sinabi niya kay Norman na patigasin nito ang kanyang burat agad naman sumunod ang binata. Nanliit si Billy sa sarili ng makita tumigas nang husto ang ari ng binata. hindi siya maaring magkamali halos umabot ng siyam na pulgada ang ari nito. Dahil sanay siya sa mga sukat-sukat, dahil sa uri ng kanyang trabaho. Kumuha siya ng pera sa wallet binigyan niya ito ng sampung libo.

“Gusto kung magpa-aids test at blood test ka ipakita mo sa akin ang resulta bukas… gusto ko lang makasiguro” sabi niya sa binata takang taka sa kausap, wala pa naman siyang serbisyong ginagawa pinatigas nya lang ang kanyang burat may bayad na kaagad, sabi sa kanyang sarili at kinuha ang nya ang sampung libong inaabot ni Billy. At naghiwalay ang dalawa.

Kinabuksan ay nagkitang ang dalawa, inabot ni Norman ang resulta ng kanyang mga test kay Billy.

"Mmmmm... ok malinis gustong kung pumunta ka sa address na ito ng alas sais ng hapon bukas dun mo malalaman ang ipagagawa ko sa iyo at babayaran kita ng malaking halaga."sabi ni Billy sa binatang kaharap.

"Sige Sir Billy bukas pupunta ho ako" sagot ni Billy habang takang taka pa rin kung anong ipagagawa ng kausap.

Bisperas ng kaarawan ni Cristy, dakong alas dos ng hapon

"Hon, gusto ko sanang dalhin mo muna yang bata kina mama, kunin nalang natin bukas, gusto ko sanang magcelebrate tayong dalawa ngaun bisperas ng birthday mo. Ipakiusap mo nlang kay ate, may sopresa ako sa iyo"

"Mmmmmm.... ikaw honey... ah may balak ka ha...." may ngiti sa labi na sagot nito sa kanyang asawa. Sanay naman kasi ang bata sa kanyang lolo at lola kaya walang problema kahit iwanan nila ito doon ng isang gabi lalo na at maraming kalarong bata doon... At umalis na nga si Cristy upang ihatid sa magulang ang anak isinama na rin ang nag-iisa nilang maid upang bantayan din ang bata... Alam ni Billy na medyo matatagalan pa itong bumalik ng bahay dahil siguradong hindi naman maubusan ng kwento ang magkakapatid kapag nagkita.

Eksaktong alas sais ay nagdoorbel si Norman sa bahay nila Billy..."tsk tsk tsk bahay pala nila itong address na ito ang ganda naman" sabi ni Norman sa sarili. Habang nakita niya si Billy na papalapit sa gate.

"Halika pasok ka..." aya nito sa binata "Kumain ka na ba" patuloy niya pagtatanong dito... sagot na naman ni Billy na kumain na siya... habang naglalakad sila patungo sa bahay, Itinuro ni Billy na ito ang Master's Bedroom kapag nagtext ako mamaya ay pumunta ka dito ng walang damit... Tango lang ng tango si Norman kay Billy na kinukutuban na kung anong mangyayari...

"Dito ka muna sa guest room may shower jan kung gustong maligo. Hintayin mo ang text ko mamaya" patuloy na sabi ni Billy kay Norman. At isinara ang pinto ng guest room iniwan si Norman doon....

Mabilis na kumilos si Billy upang ihanda ang sopresa sa asawa. Pinatay lahat ang ilaw ng bahay... agad na umakyat sa Master's Bedroom nagsindi ng maraming scented candles at ang nilagyan ng fresh flower petals ang kama.... Samantala habang pababa ng taxi napansin kaagad ni Cristy na bakit walang kailaw ilaw sa kanilang bahay. Nang mabuksan nya ang pinto sumalubong sa kanya ang mabangong amoy ng scented candles at fresh flowers.... "Honey!... Honey!... Billy" patuloy niyang pagtawag sa asawa habang hinahanap niya ito "I'm here Hon!... " sagot naman Billy na boses mula sa kanilang master's bedroom... laking gulat ni Cristy ang napakaraming scented candles sa paligid. at flower petals sa paligid. Sinabayan pa ito ng malamyos na tugtugin. Habang si Billy ay nakaupo sa kama wala na ito kahit anong saplot... unti unti lumapit sa asawa... dala ang munting tela sa kanyang kamay haba patuloy ang paghalik sa balikat, leeg at batok ng asawa... kinilabutan ng husto si Cristy sa ginagawa ng asawa. "oooohhhh... honey...." bahagyang ungol ni Cristy sa patuloy na paghalik ni Billy...

At itinakip na nga ni Billy ang tela sa mga mata ng asawa, lalo namang nasabik si Cristy sa mangyayari naramdaman na lang nya isa isang inaalis ni Billy ang kanyang mga damit... hanggang sa ganap na siyang nahubaran... ang tanging natira ay ang munting tela sa kanyang mga mata... Halos manginig na sya sa kasabikan sa susunod na gagawin ni Billy. Naramdaman niyang hinahalikan ni Billy ang kanyang malusog na dibdib habang nanatili silang nakatayo... "ooooohhhhh Honey.... ano ito? itong sopresa mo" ungol ni Cristy at nagtatanong sa asawa "mamaya malalaman mo" sagot naman ni Billy habang inakay ang asawa pahiga sa kama...

Patuloy na naghalikan ang mag-asawa animoy sabik na sabik sa isa't isa. unti unti gumapang pababa ang mukha ni Billy habang patuloy ang paghalik sa katawan at tumapat na kanyang mukha sa katambukan ni Cristy... napasinghap si Cristy ng maramdaman ang mainit na dila ng asawa sa kanyang biyak "oooooohhhhhh Honey..... ang saraaaaaappppp...." ungol ni Cristy. lalong sinabasib ng halik ni billy ang lagusan ng asawa. "aaaaaaahhhhhhh... feel so gooooood" ungol ni Cristy.

Tumigil si Billy sa pagkain sa puke ng asawa at pilit na inaabot ang kanyang Cellphone sa ilalim ng kama upang itxt na si Norman na nasa guest room.... "honeeeeey.... don't stop.... don't stop ng maramdaman ang pagtigil ni biily sa pagkain sa kanyang hiyas...

"Bzzzzzzz.... bzzzzzzz" ng makita ni Norman na nagba-vibrate ang kanyang cellphone at binasa ang message "You can come now, Do all you know make her happy" ng mabasa niyang ang text message. Make her happy? tanong ni Norman sa sarili agad na kumilos inalis ang damit at nagtungo sa master's bedroom ng mag-asawa. Kitang kita niya ang napakagandang asawa nito na walang saplot at may takip ang mga mata na nakahiga sa kama patuloy ang mahina pag-ungol habang patuloy ang pagkain ni Billy sa puke nito "mmmmmmmm..... " at sinenyasan siya ni Billy na lumapit alam na nya ang gustong mangyari nito hindi na kailangan ipaliwanag lalo na at kitang kita niya ang hubad na katawan at bilog na bilog at katamtamang laki ng mga suso nito...

Marahang nagpalit ang dalawa pinagpatuloy naman ni Norman ang ginagawa ni Billy. Kinuha ni Billy ang short at marahang lumabas ng silid. Ipinagpatuloy ni Norman ang pagkain sa puke ni Cristy... "ooooooohhhhhhhh....... aaaaaahhhhh..... ang saraaaaap.... Honeeeeeeyyy..... ang gaaaaalingg mo ngauuuuun" buong akala na asawa pa rin niya ang kumakain sa kanyang puke. Lalo pinagbuti ni Norman ang pagkain dito... pinatulis ang mga dila at pilit na inabot ang kaibuturan ng lagusan ni Cristy "aaaaaaaaaaaaaahhhhhhhh..... uuuuuunggggggg..." medyo lumalakas na ang ungol ni Cristy sa bolta-boltaheng sarap na nararamdaman at nakaramdam ng nga ng pagsabog si Cristy "Don't make me come.... Honey..... put it in..... please.... put it in.... ooooohhhhhhh" patuloy na ungol walang kaalam alam na kakantutin na sya ng ibang lalake, dahil nanatili ang takip sa kanyang mga mata... at siya pa humihiling na ipasok na nito ang ari sa kanyang lagusan.

Tumigil sa pagkain si Norman... Naramdaman naman ni Cristy na pilit siya itinatalikod nito, alam niya ang gustong mangyari ng katalik na inaakalang asawa pa rin niya. gusto siyang pasukin nito ng patuwad agad siya tumuwad buong sabik na hinihintay ang paglusong ng burat nito... Basang basa na ang puke ni Cristy parang tukso naman na ikinikiskis muna ni Norman burat sa hiwa ni Cristy "oooohhhhhhh... put it in..... Honey... before I explode.... oooooooh" unti unti inilusong ni Norman ang ulo ng kanyang burat sa puke ni Cristy. "Honey? Billy?" Nagtatanong ng maramdaman ang kakaibang taba ng burat na lumulusong sa kanyang biyak. Naging maagap naman bago pa tuluyang magtaka ang nakatuwad na ginang ay binaon niya ang kanyang siyam na pulgadang burat sa lagusan nito. "aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhh... ang saaaakitttt!!!" Dinig na dinig iyon ni Billy sa sala kahit hindi na niya silipin ay alam na nya ang nangyayari natusok na ng malaking burat ni Norman ang pagkababae ng kanyang asawa dahil sa lakas ng ungol nito.

kahit basang basa na ang kanyang lagusan ay napasigaw pa rin ng malakas si Cristy ng tumusok ang burat ni Norman sa kanyang katawan, parang sa pangalawang pagkakataon ay nadivirginized siya sa laki nito "aaaaaaaaaaaaaaahhhhhh" agad na inalis ang takip sa mata "Sino kaaaaa.... aaaaahhh? nasaan ang asawa ko?" "aaaaaaaahhhhhhhh alisin moooooo.... alisin moooo... ang sakit....." Halos maiyak at Pilit na hinihila ang katawan sa upang mahugot ang pagkakadugtong niyon sa kanyang lagusan ngunit, mahigpit ang pagkakahawak ni Norman sa kanyang bewang "Ako ang Birthday Gift... nasa sala ang mister mo" sagot naman ni Norman "haaaah? oooohhhhhh" ungol ni Cristy ng simulan ng ulusin ni Norman ang kanyang puke. Iyon pala ang sopresa ng kanyang asawa na sabing "malalaman niya mamaya" Ngaun ay hindi lang niya nalaman ito... naramdaman pa niya ito pumipintig-pintig sa loob ng kanyang puke. "oooooooooohhhhhhhh..... uuunnngggggggggg" malakas na ungol ni Cristy na halos manginig ang buong katawan ni Cristy sa tuwing gagalaw ang bagay na iyon sa loob ng kanyang pagkababae. "ooooohhhhhhhhhhhhh" Walang ng nagawa si Cristy at patuloy ang pag-ulos ni Norman sa kanyang hiyas. Nakapag-adjust na rin kanyang lagusan sa haba at taba ng burat na nakatuhog doon.

Samantala sa sala, habang tahimik na nanonood ng TV si Billy dinig na dinig nya ang malalakas na ungol ng asawa, na ni minsan ay hindi niya narinig kapag kinakantot niya ito... Hindi na rin siya nakatiis at maingat na lumapit sa pintuan ng kanilang silid at sinilip ko anung nangyayari sa loob, kitang kita niya ang kanyang asawa na nakatuwad habang patuloy ang mariin at dahan dahang pagbayo ni Norman sa puke nito, Kung paano nilalamon at niluluwa ng lagusan na iyon ang burat ng binata,"uuuuuuummmmmmm aaaaannngg saaaaaraaaaap naamaaan" ungol ni Cristy habang patuloy ang paglabas masok ng kahabaan ni Norman sa loob ng kanyang pagkakababae... "Cge pa! Cge paaaaaaaaa... kantutin mo ako ng mahaba mong utin....ooohhhhhhhhh" nilamon na ng kalibugan ang kanyang buong pagkatao. Wala na isip na nasa labas lamang asawa habang kinakantot ang kanyang puke ng ibang lalake "Birthday Gift naman niya ito" sabi niya sa kanyang sarili.

Kitang kita naman ni Billy ang mga nagyayari sa loob. kitang kita ng kanyang mga mata ang kanyang "Birthday Gift" na tinutuhog ang puke ng kanyang mahal na asawa na halos hindi alam kung saan ihahawak ang mga kamay sa sarap na nararamdaman sa loob ng kanyang pagkababae "aaaaaahhhhhhhh..... bilisan mooooo! malapit na akoooooo... bilisaaaan mooooooo!! cge paaaaaaaaaaa" halos sumigaw na si Cristy sa sarap na nararamdaman... habang patuloy ang pagbayo ni Norman sa kanyang lagusan. "ayaaaaannnn naaaaaa..... ayaaaaaa naaaaaaa...." kusa namang hinanap ng kamay ni Billy ang kanyang burat at sa kinatatayuan ay sumabay ng pagbabate sa dalawa. "uuuunnnggggggggggg ayaaaaaaannnnnn naaaaaaaaa" kitang kita ni Billy na nanginginig ang katawan ng asawa tanda na ito ay nakarating sa sukdulan ng sarap. Maging ang pagbalot ng katas nito sa kahabaan ng binata na lalo nagpadulas sa kanilang sugpungan. Tumalsik na rin ang kanyang katas sa mga nasaksihan...

Ngunit si Norman ay hindi pa tapos butil butil ang pawis na patuloy na pagbayo sa likuran ni Cristy... nakita pa ni Billy ang pag iba ng posisyon ng dalawa agad na humiga si Norman at mabilis namang sinakyan ni Cristy ang burat nito "plok!" dinig pa niya ang malaswang tunog na iyon ng muling bumaon ang kahabaan nito sa lagusan ng kanyang asawa. "ooooooohhhhhhhhh ang laki mo talagaaaaaa..... punong puno ung puke ko" Hindi na gaanong makagalaw si Cristy dahil pagod pa ito sa unang pagkawala ng kanyang katas. kaya habang nakasakay sa burat ni Norman... patuloy naman ang mabilis na pagkadyot ni Norman paitaas... "aaaaaaaaaahhhhhhh..... ang saraaaaaappp!!!..... ang saraaaaaaapppp!!!" ungol ni Cristy, habang patuloy na kinakadyot ni Norman ang kanyang pagkababae.... Muli namang bumalik sa sala si Billy hinayaan ang asawa na lasapin ang ibayong sarap na nararamdaman... Lalo na namang bumilis ang pag ulos ni Norman paitaas mas malakas na ngaun ito dahil naramdaman niya malapit na rin sumabog ang kanyang katas.... "aaaaaaaaahhhhh ang sarap mong.... kantutin..... misis..... aaaahhhh" ungol ni Norman dahil sa nalalapit "malapit na ako misis..... malapit na...." ungol ni Norman na wari'y nagpapaalam kung saan pagsasabugin ang katas.

"Putok mo sa loooooob..... Putooook moooo! sa puke kooooo! aaaaaaaahhh.... punuin mo ako ng tamod mooooo" Dahil naramdaman na naman niya na lalabasan na nman siya sa pangalawang pagkakataon at bomomba na rin siya sa ibabaw ng binata at mabilis na pinatalbog ang katawan sa kahabaan nito "Ayaaaan na naman!!! ayaan na naman syaa!!! oooohhhhhh" lumakas ang lalo ang banggaan ng kanilang mga katawan lumikha iyon ng malaswang tunog "plok! plok! plok! plok!" hindi na rin nakatiis si Billy muling lumapit sa pintuan tinignan ang nagyayari sa dalawang tao nagsasanib ng katawan. "ayaaaaaaa na ako misis!!!! ayaaaaaaan na" ungol ni Norman "sabay tayoooooo ayaaaan na rin akoooooo ang saraaaaappppp ng malaki mong burat!!! sige paaaaaaa! sige paaaaaaa! itusok mo sa puke ko oooooohhhhh" Kitang kita at dinig na dinig lahat iyon ni Billy ibang iba ang kanyang asawa ngaun ang dating mahinhin na babae na halos hindi mo masilipan ay parang hostes sa club na pinatatalbog ang katawan sa burat ng kanyang Birthday Gift. "oooooooooooohhhhhhhh ang iniiiitt..... ang saraaaaaaappp ng kataaaas moooooo" ungol ni Christy At magkasabay nanginig ang dalawa habang pinagdidiinan ang mga sarili... kitang kita ni Billy ang basang basang Dugtungan ng dalawa habang paisa isang pa rin ang kadyot ng binata sa puke ng kanyang asawa.

Ramdam na ramdam na naman ni Cristy ang mainit na likido na iyon na gumuhit sa loob ng kanyang sinapupunan. ngaun lang siya nakaramdam ng ganoon karaming dagta ng lalake na bumulusok sa loob ng kanyang sinapupunan. Punong puno ang kanyang pakiramdam halos hindi na ito makaagos palabas dahil sa laki ng nakapasak sa bukana ng kanyang butas, Nasarhan ito ng matigas pa ring kahabaan ng binata kahit na nakapagpasabog na ito sa kanyang katawan. Si Billy naman ay parang namaligno sa kanyang pwesto, kitang kita pa nya ng bumagsak ang katawan ng asawa sa dibdib ng binata at nanatiling nakatuhog sa burat nito sa puke ni Cristy at basang basa ang kanilang mga ari sa ngahalong katas ng pagtatalik. Nakayakap pa ito sa binata na animoy mag-asawa at masuyong pang hinalikan nito ang dibdib ng katalik. Nakaramdam siya ng bahagyang selos sa nakita kaya Unti unti na rin siya lumayo... sa pag-aakalang magpapahinga na ang dalawa at muli naupo sa may sala.

Hindi namalayan na nakatulog na pala siya sa upuan sa pagkabigla ay nagising siya at napabangon sa kanyang pagkakahiga "Anong oras na ba" tanong niya sa kanyang sarili... "Alas Dos na pala ng umaga... maaga pa pala" Ngunit naninibago siya sa paligid sobrang tahimik. maliban sa matamis na instrumentong tugtugin na pumapailanglang sa loob ng silid nilang mag-asawa. Sa pagtataka ay maingat siyang lumapit sa pintuan ng silid sa pag-aakalang tulog na ang dalawang nilalang na ang isa ay ang kanyang mahal asawa. Na ginagawa ang isang makamundong ritual ng pagtatalik.

Unang niyang nasilip ang kanilang sagradong higaan na dapat sana ay ang kanilang mga katawan lamang ang magdudugtong doon, Ngaun ng dahilan sa isang regalo ay nadungisan iyon. At siya pa ng nagtulak sa asawa na gawin ang isang mortal na kasalanan. Ngunit wala ng dalawa sa higaan na iyon bahagya pa siyang sumilip at nakita niya ang nakatayong hubad na katawan ni Norman. Habang ang mga kamay ng kanyang asawa ay nakapulupot sa leeg ng binata, nakahilig ang mukha sa balikat at wala ring anomang saplot sa katawan. Na aakalain mo sumasayaw ang dalawa sa instrumentong tutugin na iyon. Ngunit ng magawi na ang kanyang mga mata sa gawing ibaba hindi nakasayad sa sahig ang mga paa ni Cristy. Nakapulupot iyon sa beywang ng binata, buhat-buhat siya ni Norman at magkadugtong ang mga maseselang bahagi ng katawan. Nakapikit ang mga mata na wari'y ninanamnam ang tamis na tugtugin sa silid at ang sarap ng pagkakabaon ng kahabaan ng binata sa loob ng kanyang pagkababae.

Nakaramdam ng inggit si Billy sa nasaksihan ni minsan ay hindi pa niya nagawang buhatin ang kanyang asawa at isalpak ang puke nito sa kanyang harapan. Tulad ng nakikita niyang ayos ng dalawa. Mabuti nalang at medyo ang kubli ang kanyang pwesto... Tuluyan na siyang nalimutan ng kanyang asawa na siya ay nasa labas lamang ng silid na iyon. Baliw na ito sa sarap na nararanasan sa pagkantot sa kanya ni Norman. Nakapikit pa rin ang mata at buhay ang diwa na ang lahat ng kanyang katanungan niya sa tuwing sila ay manonood ng "porno movies" ay nasagot ng gabing iyon. Ang mga katanungan na:

“totoo kaya yan?” na siya rin ang nakasagot sa tanong totoong totoo at ngaun ay nasa loob pa ng kanyang sinapupunan at pumipintig-pintig sa katigasan.

“kaya ko kaya iyan?” at ngaun ay hindi lang kayang kaya. Sarap na sarap pa siya dito at kahita ilang beses ay kakayanin niya saluhin ang mahabang sandata ng binata

“hindi siguro kasya sa akin yan?” masikip man ang kanyang pakiramdam sa laking kalamnan na iyon nakatusok sa kanyang lagusan ay nagkasya ito at payag siya kahit hindi na ito hugutin doon kung maari lang.

"masakit na yan hindi na masarap yan?" Sa una ay masakit parang siyang birhen ng pumasok ito sa kanyang katawan ng malaon at nakapag-adjust na sa laki ang kanyang puke ay nagbigay ng ito ng bolta-boltaheng sarap na sa sobrang sarap ay halos hindi na niya maiisip na nasa labas lamang ang kanyang mister na naghihintay na matapos ang kanilang pagkakantutan ng "birthday gift" nito.

Aalis na lang sana si Billy at hayaang namnamin ng asawa ang sarap ng kanyang regalo dito ay napatigil siya dahil. muling naglaplapan ng labi ang dalawa, mas nakikita pa niyang mas agresibo si Christy keysa sa katalik na binata at siya na mismo ang gumagalaw nga habang karga ng binata. Napansin niya na marahang naglakad na si Norman patungo sa sementong ding-ding ng kanilang kwarto at lumapat na nga ang likod ni Cristy sa ding-ding kaya lalong tumulak papasok ang ari ng binata sa kaibuturan ng kanyang kaselanan. "aaaaaaaaahhhhhh... ang saraaaaaappp.... " mahaba ungol ni Christy. Hindi naman maialis ni Billy ang kanyang mga mata sa dalawa buong sabik na hinintay ang susunod na mangyayari. Na ang kanyang asawang may kaarawan ngaun ay handa na namang salakayin ng isang mandirigmang may mahabang sandata.

Nagsimula nga nga ulusin ng binata ang ginang nakasandal sa dingding habang ang mga paa nito ay nakapapulupot sa kanyang balakang...."oooooooooohhhhhhh..... sige paaaaaaa.... kantutin mo paaaa akooooo.... ang saraaaaaappp.... ang laki ng titi mooooo" patuloy na pag-ungol ni Christy halos hindi alam kung saan ihahawak ang mga kamay sa matinding pagsalakay ng burat ng binata sa kanyang pagkababae. "Sige paaaaaaa..... sige paaaaaaa.... uuuuuunggggg saraaaaaap" patuloy na daing ni Christy na halos tumaas ang katawan sa dingding sa tuwing binabayo ng binata ang kanyang puke. Kusang namang hinahanap ng kamay ni BIlly ang kanyang tarugo. Dahil sa maiinit na tagpong iyon ng dalawa. "ayaaaaaan na akooooooo.... ayaaaaaan naaaaa... lalabaaaaas naaaaa" mas lalong binilisan ni Norman ang pag-ulos sa puke ng ginang. Gustong niyang muling isambulat ang kanyang semilya sa loob ng katawan nito, lalong tumindi ang salpukan ng mga katawan ng dalawa sa pader na iyon bawat ulos ng binata ay napapatingala si Christy sa kisame sa sobrang ligaya at kiliting nararamdaman sa loob ng kanyang lagusan "aaaaaaaaaaaahhhhhhhh ang saraaaaaaappp " ungol ni Christy na hudyat na kumawala na muling ang katas nito ganun din namang ang binata pinagdiinan lalo ang kanilang mga dugtungan. Lapat na lapat ang kanilang mga katawan sa sementong pader na iyon silid.

Muling yumakap si Christy sa binata at habang patuloy na naghahalikan na aakalain mong tunay na mag-asawa. Samantalang kumawala narin ang katas ni Billy hindi rin niya napagilan ang init ng katawan, kahit na ang mismong mahal na asawa ang kinakantot ng ibang lalake ng pagkakataong iyon. Nakita nalang niya na maingat na inilapag ni Norman si Christy sa kanilang kama habang nanatiling nakabaon ang burat sa lagusan nito... Nakayakap pa rin kamay at paa ni Christy sa katawan ng binata na parang bang ayaw pakawalan ito. Kaya nawalan ng balanse ang binata habang inilalapag siya sa kama at nagdaganan pa siya lalo nito "ooooooooohhhhhhhh" ungol ng bumaon pang lalo ito burat nito sa kanyang kaselanan.

Bumalik na rin si BIlly sa sala, iniwan ang dalawa na patuloy na nilalasap ang sarap ng pag-iisa ng katawan. Baon sa kanyang isipan ang mga tagpong nasaksihan sa loob ng kanilang kwarto. Ang pananalasa ng burat ng binata sa pagkababae ng kanyang asawa. Malalim ang iniisip kung tama ba ang kanyang binigay na regalo sa asawa. Ngunit magsisi man siya ay wala na ring magagawa, Dahil nakita mismo ng kanyang dalawang mata kung paano nagustuhan at halos ayaw ng alisin ang pagkakadugtong ng katawan ni Christy sa kanyang "Birthday Gift".

Wakas

Kabilang Mundo (part 15)

by Fiction-Factory


(Kapitulo Kuarienta)

Hindi na namin alam ang eksaktong oras sa mga sandaling ito pero alam kong malalim na ang gabi dahil sa taas ng sikat ng buwan.

Basang-basa kami ni Tony.
Nagpupupulot siya ng mga tuyong sanga at tuyong dahon at kanyang inipon sa isang tabi, sa tabi ng isang puno na napapaligiran ng malalaking bato.

Inilabas niya ang lighter niya, ang luma at palyadong lighter niya na lagi niyang ginagamit sa paninigarilyo.

Tinititigan ko ang lighter niya, lagi ko yung nakikita pero parang iba ang epekto sa akin ngayon, para bang nakita ko na 'yon sa kung saan.
Ang naaaninag ko sa aking imahinasyon ay parang nakasalubong ko si Tony at muntik na kaming makabungguan habang pinipilit niyang sindihan ang lighter niya, pero hindi ko matandaan kung saan ko ito eksaktong nakita. (see previous parts)

"Teka, nabasa na ang lighter mo ha! Gagana pa ba yan?!"
tanong ko kay Tony.

Pilit niyang tini-trigger ang lighter niya ngunit kahit spark man lang ay wala.

"Kakaiba ang lighter ko Maita. Ito ay isang American Zippo Lighter, kahit mabasa ito ay gagana pa rin, hintayin lang nating matuyo."

"Ah talaga Tony?! May gano'ng lighter pala?"

"Oo naman. Kahit nga umuulan ay nasisindihan ko parin ang lighter na ito eh."
sagot niya.

Tama nga siya, dahil ilang saglit lang ay nagka-spark na hanggang masindihan na nga niya ang kanyang lighter.
Pinaapoy niya ang siga at patuloy niya itong ginagatongan, habang ako ay umupo at itinutok ang mga palad ko sa apoy.

Nanlaki nalang bigla ang mga mata ko nang bigla siyang tumayo at bigla nalang naghubad ng damit.
Nakaramdam pa ako ng pagkahiya sa sarili ko.
Kumuha siya ng matibay na sanga at itinusok ito malapit sa apoy, atsaka niya isinampay ang basa niyang damit para agad matuyo.
May pagka-boyscout talaga siya.
Ang sumunod niyang ginawa ay ang talagang ikinagulat ko.
Tumayo siyang muli at ngayo'y kinakalas niya ang sinturon ng pantalon niyang itim na maong.

"O teka! Anong ginagawa mo?!"
pagpipigil ko sa paghuhubad niya.

"Hindi mo ba nakikita? Naghuhubad. Kailangan mo ring gawin ito para matuyo ang damit mo."
sabi niya at nagpatuloy sa ginagawa hanggang mahubad na niya ang pantalon niya.

Ako naman, heto, biglang namula ang mukha nang maaninag ko ang puti niyang brief. Napatalikod nalang ako bigla sa kanya.

"Hahaha bakit? Nahihiya ka ba Eba? Ba't mo kasi kinain ang prutas na 'yon?"
pang-aasar pa niya at halos mamatay sa kakatawa.

Sabi ko sa sarili ko na hinding-hindi ako maghuhubad sa harapan ng lalaking ito.
Biglang tumahimik ang paligid mga ilang sandaling lumipas.
Paglingon ko, nakita ko si Tony do'n sa malayo, sa gilid ng waterfalls, may hawak na sanga na ginawa niyang sibat, nanghuhuli siya ng isda gamit ang estilo ng mga sinaunang tao.
Biglang nag-init ang magkabila kong tenga at halos mamatay ako sa hiya ng mapansin ko ang mahabang nakalawit sa harapan niya.

"Ano bang iniisip ng lalaking ito? Bakit siya naghubad ng ganito?"
ang paulit-ulit na tanong na nabubuo sa isip ko.
Nagmukmok nalang ako at tumalikod sa kanya. Kung ano-ano ang sumasagi at naglalaro sa isipan ko. Loko-loko rin pala si Tony, pakiramdam ko mas lalo ko pa siyang minamahal minahal, maginoo pero medyo bastos. Hindi ko mapigilang hindi mapangiti, parang talaga akong teen-ager na kinikilig-kilig sa pag-ibig.

Bigla kong narinig si Tony na nagsalita sa likod ko, tinatawag ang pangalan ko.

"Maita... Maita!"

Ayokong lumingon, ayoko siyang makita sa ganoong ayos niya.
Nakakapangilabot.

"Maita, maghubad ka na at magpatuyo ng damit. 'wag mo ng itago sa'kin ang birthmark mo sa puwet."
nagulat ako sa sinabi niya. Paano niya nalamang may balat ako sa puwet?"

"Paano mo nalamang-- binobosohan mo 'ko noh?!"
naiinis na ako sakanya pero ayoko paring lumingon.

"Hahaha Hindi ba nasabi ni Maya sayo? Hindi mo ba 'ko narinig sa sinabi ko kahapon?"
panay pa ang tawa niya.

Pumikit ako at tinakpan ko pa ng mga kamay ko ang mga mata ko nang maramdaman kong papalapit siya papunta sa harapan ko.

"Hubo't-hubad ka noong mga panahong kaluluwa ka. Hahaha"
nakakainis niyang sambit.

Naalala ko na 'yung sinabi niya kahapon, na minsa'y nabanggit nga sa akin ni Maya, hubo't-hubad daw kami noong mga panahong kaluluwa pa kami. Pero kakaiba na ngayon dahil mulat na mulat na ako at buhay na buhay.

"Ano ka ba, tumingin ka nga sa 'kin Maita!"

Pilit niyang tinatanggal ang mga kamay ko na pilit ko namang pinipigilan.

"Ano ba Tony! Wag ka ngang--"

Hindi ko parin siya kinaya dahil mas malakas pa rin siya sa akin.
Natanggal tuloy ang pagkakatakip ng mga kamay ko at napamulat ako.

Akala ko'y hubo ko siyang makikita pero salamat nalang at nagtapis pala siya ng dahon ng saging.

"Kailangan mong magpatuyo dahil baka magkasakit ka pa. O heto, gamitin mo."
nasabi lang niya sabay abot sa mga dahon ng saging para sa akin.

Lumayo na siya sa'kin at inihaw niya na ang mga nahuli niyang isda.
Wala naman akong magawa kundi maghubad at magpatuyo ng damit.
Para kaming sina Adan at Eba sa gayak namin.

Umupo ako sa tabi niya, pinagmamasdan ko ang mga mata niya kung titingin ba siya sa katawan ko o hindi, pero mukhang maginoo naman siya talaga.

Iniisip ko tuloy kung pinagmasdan ba niya ang katawan ko no'ng mga panahong kaluluwa ako. Bakit nga ba wala akong maalala? Baka pinagsawaan niya na ng tingin noon ang katawan ko.
Sabagay, may ibubuga din naman ako. Kaakit-akit din naman ako.

"Tony, pasensiya ka na pala kanina--"

"Sshhhh..."
pagkontra niya sa sinasabi ko.

Umusog siya sa akin, medyo nahiya pa ako nang magkadikit ang mga balikat namin, pero hindi ako umiwas, nakikirandam lang ako.

"'wag mo ng alalahanin 'yon, ang importante ligtas ka, ligtas tayong dalawa"
malamlam niyang sabi kasabay ng pag-akbay ng kamay niya sa akin, sa balikat ko.

Hindi ko alam kung yayakap din ba ako sakanya o mananatiling tahimik, hindi ko masabing gusto ko ang pag-akbay niya pero hindi ko rin masabing ayaw ko.

Iniabot niya sa akin ang naihaw niyang isda at sabay kaming kumain.
Napaka-romantic, kaming dalawa lang at magkasamang kumakain sa ilalim ng maliwanag na buwan.

Napakatahimik ng gabi.
Hindi ko matukoy kung may mangyayari ba sa amin ngayong gabi, o may hindi dapat mangyari o may hahayaan akong mangyari. Pero sa loob-loob ko ay gusto kong may mangyari, hinihiling kong may mangyari nga, gusto kong maramdaman ng aktwal ang pagmamahal niya para sa akin, bago man lang may isang mawala sa aming dalawa, bago man lang ako mamatay.

Kung ano-ano na ang naiisip ko, pero talagang napaka-maginoo nitong si Tony.
Kahit solong-solo niya na ang pagkakataon ay hindi parin niya ako pinagsamantalahan, kahit kaming dalawa lang ang nasa kadiliman ng bundok na ito.
Tumayo siya at naglakad papalayo sa akin.

"Magpahinga ka na Maita, maaga pa tayo bukas."
nasambit lang niya.

"Maya-maya na, hihintayin ko munang matuyo ang mga damit ko."

Hindi na siya sumagot at nagpatuloy na siya sa paglalakad.
Hindi ko narin siya inusisa kung saan siya pupunta, pero bigla nalang akong nakadama ng kalungkutan. Parang kakaiba ang kinikilos niya ngayon, parang hindi siya ang kilala kong Tony Preacher.

Mga ilang sandali lang ay natuyo kaagad ang mga damit namin, at sa sandaling iyon ay parang napakatagal namang wala ni Tony, hanggang ngayon ay hindi parin siya nagbabalik.

Nagbihis agad ako at pagkatapos ay sinundan ko si Tony sa direksyon kung saan siya nagdaan para sabihing tuyo na ang mga damit niya at para makapagbihis na siya, at dahil narin nag-aalala na ako para sa kanya.

Pagkalagpas ko sa isang napakalaking bato na lampas-tao ang taas ay nakita ko si Tony na nakaluhod sa tabi ng isang puno, nakatalikod siya sa akin kaya hindi niya ako nakita.
Lalapitan ko na sana siya ngunit narinig ko nalang ang biglaan niyang pag-iyak.
Napakasakit ng pag-iyak niya habang may kung anong inuukit siya sa puno gamit ang punyal niya.

Maging ako ay nadadala at nalulungkot din sa pighati ng pag-iyak niya, parang may pinagdadaanan siya, masyadong emosyonal, hindi ordinaryong gawain ng isang lalaki.

"May kapalit ka na sa puso ko..."
bigla siyang nagsalita.

Parang may kinakausap siya, pero wala naman siyang kasama.
Patuloy lang siya sa pag-uukit habang patuloy na nagsasalita.

"Ngayon, handa ko ng palayain ang sarili ko sa iyo. May mahal na akong iba, ngunit mananatili pa rin ang ala-ala mo sa puso ko."
patuloy niya.

Hindi ko maintindihan ang pinag-sasabi niya, ngunit sa tema niya ay nakikita ko ang dating pag-ibig niya.
Nahahabag ako sa kanya, namamangha at kumikirot ang puso ko.
Nakaka-touch naman talaga.
Nakakakilig makita ang mga taong tulad niya na pinapahalagahan ang pag-ibig.
Isa siyang tunay na lalaki na nagpapaalam pa sa dati niyang pag-ibig bago niya muling buksan ang panibagong pag-ibig.

Napakaswerte ng babaeng minahal niya noon, at napakaswerte ko na minamahal niya ngayon.

Hindi ko na siya inabala sa kanyang pag-iisa at bumalik nalang ako sa tabi ng siga.
Nagmumukmok habang pinagmamasdan ang kalangitan.
Sa mga bituing ito, ilan na kaya ang inibig ng buwan, ilan kaya ang pinaluha niya at pinasaya?
Sa ilang daang taon na nabubuhay si Tony, ilang pag-ibig na kaya ang nagdaan sa kanya?
Laganap ang kalungkutan, hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko.
Ngayon lang ako nalungkot ng tunay at totoo.

(Kapitulo Kuarienta y uno)

"Maita! Maita!"

pag-gising sa akin ni Tony habang inaalog-alog ang balikat ko.

Akala ko gabi pa, pero naaaninag ko na ang liwanag ng araw.
Pagmulat ko, napayakap ako ng husto kay Tony at sabay kaming napaupo.

Nakatutok sa amin ang maraming sibat, napapalibutan kami ng mga kalalakihang ang tanging suot ay bahag, iisa lang ang hitsura at gayak nila, para silang mga katutubo ng isang tribo, maiitim, may mga balahibo ng ibon na nakatali sa kanilang mga binti, hita, braso at sa ulo, at may kung ano-anong tatak ang nakaukit sa mga balat nila, sa buong katawan nila.

Nagkatinginan lang kami ni Tony.
Natatakot na ako dahil sadyang nakakatakot ang mga hitsura nila, ang mga talim ng sibat nila ay gawa sa buto ng hayop na kanilang pinatulis, maging ang mga palakol na nakasabit sa bewang nila ay alam kong mula sa buto ng hayop.

"Ninu ikayu? Ekayu gagalo at enakayu magtangkang lumaban! O'bat atsu kayu kening sagradung lugar da reng Sirena? (Sino kayo? Huwag kayong gagalaw at huwag na kayong magtangkang lumaban! Bakit nandito kayo sa sagradong lugar ng mga Sirena?)"
nakakatakot na sigaw ng isa sa amin.

Kumunot ang kilay ko dahil hindi ko maintindihan ang lenguahe nila.

"Anong sinasabi niya Tony??x@.."

Nagkibit-balikat lang siya na parang nag-aalala din.

Gustong lumaban ni Tony, pero alam kong dahil sa akin ay nag-aalinlangan siya.
Nang sapilitan nila kaming pinatayo ay wala kaming nagawa kundi magpatali, dahil halos masugat na ang leeg ko sa nakatutok nilang sibat, gayundin kay Tony. Gamit ang baging ay tinalian nila ang mga kamay namin na nakalagay sa likuran namin.

Habang naglalakad kami ay parang kinausap ng isa ang isa pa, parang may sinasabi na hindi ko talaga maintindihan.

"Muna naqa. Sabyan mu qang Datu, atin tang adakap adwang tau, pota yapin na ila ing panayan tamu. (Mauna ka na. Sabihin mo kay Pinuno na may nahuli tayong dalawang nilalang, baka sila na ang hinihintay natin.)"

pagkasabi niya'y bigla nalang tumakbo ang kausap niya at nauna na sa amin, habang ang mga natitirang nakapalibot sa amin ni Tony ay walang humpay na nagbubulungan.

Dinala nila kami sa kanilang Tribo, sa isang lugar kung saan puro kalalakihan lang ang nakikita ko, at ang mga bahay nila ay parang pinagtagpi-tagping balat ng mga mababangis na hayop, parang mga tent.

Nakatayo at nakaabang silang lahat sa amin.
Binigyan nila kami ng daan, nagsitabi sila habang titig na titig sa aming dalawa ni Tony.

Nakakatakot talaga ang mga hitsura nila, mula bata hanggang sa matanda, ngunit wala akong nakita ni isang babae, lahat talaga sila puro mga lalaki.
Napaisip pa ako kung paano sila dumami ng ganito.

Nang maharap na kami sa kanilang pinuno ay laking gulat ko na lang nang bigla siyang tumayo sa kanyang trono at mukhang galit na galit na kinausap ang isa sa mga dumakip sa amin.

"O bat tinali yu la?! Nanung isipan yu?! O nu mong yapin talaga ila reng panayan tamu, odi mengaparusa ta ngan?! (Bakit itinali niyo sila?! Wala ba kayong mga utak?! Paano kung sila nga talaga ang mga taong hinihintay natin, edi mapaparusa pa tayong lahat?!)"

Hindi ko talaga maintindihan ang pananalita nila, at alam kong gano'n din si Tony.
Mabuti nalang at kumalma na siya at muling umupo sa kanyang trono.
Mas higit na nakakatakot ang hitsura niya, kinulayan ng itim na tinta ang buong katawan niya, o kung ano mang klase ng pangkulay ang ginamit nila, tapos may suot siyang korona na parang gawa sa bungo ng isang tamaraw, may sungay pa nga ito at may pangil din.
Ang ngipin niya ay kulay itim din, at ang mata lang ang tanging puti.

Bigla kaming nagkatinginan, napa-usog pa ako at napadikit kay Tony.
Nagsalita siya at parang kami na ang kinakausap niya.

"Ninu ikayu, at nanung gagawan yu quening lugar ayti? (Sino kayo, at anong ginagawa niyo sa lugar na ito?)"

Nakatingin lang kami ni Tony sakanya at punong-puno ng pagtataka at katanungan ang mga mukha namin tungkol sa sinabi niya. Anong klaseng mga tao kaya ang mga ito?

"Ahm.. Ginoo, pasensiya na po dahil hindi po namin naiintindihan ang lenguahe niyo"
si Tony ang sumagot.

Kumunot bigla ang kilay ng Pinuno nila, at nagkatinginan nalang sa bawat isa ang mga iba pang nakapalibot sa amin kasabay ng bulong-bulongan.

Sinenyasan ng Pinuno ang isa sa kanyang mga alagad, parang may kung anong pinapakuha, at hindi nga ako nagkamali, pagdating ng alagad niya ay may dala itong baho ng niyog na may lamang kulay itim na tubig na idiniretso niya kay Tony at iniabot.

"Inuman yu yan ba tamung mikaintindi. (Inumin ninyo 'yan para magkaintindihan tayo)"
muling nagsalita ang Pinuno na tulad kanina'y hindi pa rin namin maintindihan.

May sinisenyas sa amin ang mga katabi naming katutubo, parang pinupustura niya sa amin at inuutusan kaming inumin ang itim na tubig na ito.

"Ano kaya ito? Parang gusto nilang inumin natin."
sabi ni Tony sa akin.

"Ligtas kaya 'yan? Baka lason yan!"
sagot ko.

"Inuman yu na!! (Inumin niyo na!!)"

Nagulat nalang kami sa tindi ng sigaw ng Pinuno kasabay ng muling pagtutok ng mga sibat sa mga mukha namin ni Tony.
Wala tuloy kaming nagawa kundi uminom.
Medyo mapait ang lasa, parang dahon ng ampalaya, matapos no'n ay hinihintay ko ang epekto nito sa katawan ko, pero wala naman akong kakaibang naramdaman, pati kay Tony ay wala din namang kakaibang nangyari.

"Kami ay mga Malay na nabuhay ayon sa kapangyarihan ng Huling Witchcrafter."
muling nagsalita ang Pinuno, at sa pagkakataong ito ay malinaw na naming naintindihan ni Tony.

"Aba! Naiintindihan na po namin kayo!"
nasambit pa ni Tony sakanya.

"Tama. Dahil yan sa ininom ninyo. Ngayon, magpakilala kayo. Sino kayo at anong ginagawa niyo sa lugar na ito?"
nanlilisik na tanong niya.

"Kami po ay mga manlalakbay, at hinahanap po namin ang tinutukoy ninyo kaninang Huling Witchcrafter"
hinayaan ko lang si Tony na siya ang sumagot.

Nanlaki naman bigla ang mga mata ng Pinuno, at lalong tumindi ang bulong-bulongan.

"Tahhiimmiiikkk"
sigaw niya sa mga maiingay na bunganga.

"Ano ang kailangan niyo sa kanya?"
naging siryoso na ang pagtatanong niya.

"Kami po ay naparito para tuparin ang Propesiya niya."

Gulat na gulat ang Pinuno sa narinig niya kay Tony.

"Sabihin mo Ginoo, isa ka bang Witch?"
muling tanong ng Pinuno.

Hindi pa man nagagawang makasagot ni Tony ay may panibagong mga Malay na dumating at may dala nanamang bihag, at laking gulat namin ni Tony ng makilala namin ang mga kasama nilang bihag.
Sina Jacob at Maya! Nakagapos din sila tulad namin, iniharap din sa Pinuno at itinabi sa amin.

(Kapitulo Kuarienta y dos)

"Tony! Maita!"

"Jacob! Maya!"

halos maluha-luha kami ni Maya nang muli kaming nagkakita-kita.
Pinainom din sila ng itim na tubig.
Nakuwa pa talaga naming magkatagpo-tagpo sa ganitong sitwasyon.
Nakagapos at nakahilera.

"Hmm.. Dalawang pares ng mga tao, at mukhang magkakakilala kayo. Kunin ang kalatas ng Propesiya."
sambit ng Pinuno kasabay ng pag-utos niya sa kanyang alagad.

"Hawak nila ang ikatlong Propesiya"
wika ni Tony.

"Ikatlong Propesiya?!"
pagtataka nina Jacob at Maya.

"Oo, kahapon lang ay napadpad kami sa lugar ng mga Diwata, at inilathala nila ang Ikalawang Propesiya, at ang sabi nila'y apat ang Propesiyang iyon na hawak ng iba't-ibang nilalang. Una, kay Lola Esme, ikalawa ay sa mga Diwata at heto na ang ikatlo."
paliwanag ko.

Pagdating ng lalaki, tumayo agad ito ng diretso sa tabi ng Pinuno, tapos nakarinig nalang ako ng tunog ng tambol kasabay ng pagluhod ng lahat ng mga Malay na nakapalibot sa amin.

Binuksan ng lalaki ang kalatas at binasa niya ng malakas ang Propesiya;

"Sa kanyang pagdating, kayo'y mabubulabog. Huwag kayong palilinlang sapagka't ginabayan siya ng isang White Witch at nagnining-ning ang itim niyang buhok, at sa kanilang pagtatagpo ay nalalapit na ang aking paglathala"

pagkatapos niyang basahin ay muli niya itong inirolyo kasabay ng muling pagtayo ng mga nagsipagluhod.

"Narinig niyo ang Propesiya, ngayon sabihin niyo, sino sa inyo ang Witch?"
tanong ng Pinuno.

Napatingin kaming tatlo nina Tony at Jacob kay Maya, siya ang kaisa-isang Witch na kasama namin at maliwanag na kaming dalawa ang nasasaad sa Propesiya ng Huling Witchcrafter.

"A-ako po ay isang Witch at ako po ang nakasaad sa Propesiya."
sambit ni Maya habang nagtataas ng kamay.

"Binibini, paano mo mapapatunayan sa amin na isa ka ngang Witch, at ang Witch na tinutukoy ng Propesiya samantalang puti ang buhok mo?"
hindi makapaniwala ang Pinuno.

"Wala akong dapat patunayan. Ako ay ako."
mahusay ang pagsagot ni Maya.

"Opo. Siya po ang Witch na tinutukoy ng Propesiya."
pagkumpirma naman ni Jacob.

Pagkasabing-pagkasabi ni Jacob ay bigla nalang nagbalik ang dating kulay ng buhok ni Maya.
Mula sa pagiging puti ay nagbalik ito sa dating kulay itim kasabay ng pagtingkad ng mga mumunting kristal, parang mga glitters.

Namangha ang lahat at ngayo'y mukhang kumbinsado na, na si Maya nga ang Witch na nakasaad sa Propesiya.

"Siya na nga"

"Isa nga siyang Witch"

"Siya na ang hinihintay natin"

Napakaraming kuro-kuro at bulong-bulongan ang nag-usbungan.
Maging ang Pinuno ay gulat na gulat, at sabay-sabay silang mga Malay na nagsiluhod at nagsipag-bigay pugay kay Maya.

"Naku, magsipagtayo po kayo. Hindi po ako ang kataas-taasan para inyong luhuran"
sambit ni Maya.

"Ano pang hinihintay niyo? Kalagan niyo sila."
mabilis na utos ng Pinuno.

Parang walang narinig ay mabilis na kinalagan ng mga alagad niya si Maya, at pati na rin si Jacob.
Hinihintay kong kami na ni Tony ang susunod nilang kakalagan ngunit hindi nila kami kinalasan.

"Kung ang babaeng ito ay ang Witch, ibig sabihin, ang lalaking ito ay ang itinakda"
sambit ng Pinuno at ang tinutukoy niya'y si Jacob.

Nagkatinginan kami ni Tony.
Mukhang ito na ang paglilinlang na tinutukoy sa Propesiya.

Nagulat nalang kami sa sumunod na utos ng Pinuno na nauukol sa amin ni Tony.

"Pugutan ng ulo ang dalawang impostor na ito"

Nanlaki ang mga mata namin ni Tony, pati narin sina Jacob at Maya ay nagulat din.

"Teka! Teka! Nagkakamali po kayo, hindi po ako ang itinakda."
sabat agad ni Jacob.

"Ang babae pong ito ang tunay na itinakda na nasasaad sa Propesiya."
patuloy niya sabay lapit sa akin.

"Maliwanag nating narinig ang Propesiya na ang itinakda ay ginabayan ng Witch. Ikaw ang kasama ng Witch kung kaya't malinaw na ikaw ang itinakda."
nagsimula ng malito ang Pinuno.

"Ang dalawang ito ay malinaw na impostor, at ang nararapat sa kanila ay kamatayan"
patuloy pa niya.

Kung ano-anong esplikasyon ang ginawa ni Jacob at maging ni Maya ngunit tila buo na ang desisyon ng Pinuno.

Si Tony naman ay tahimik lang at parang nag-iisip ng malalim.

"Tony, natatakot ako."
pag-daing ko sa kanya.

"Huwag kang mag-alala Maita, maraming beses ka ng nakaranas sa bingit ng kamatayan pero hanggang ngayon buhay ka parin. Alam kong ang gumagabay sa iyo na Witch ay ang Witchcrafter mismo at hindi si Maya, kaya huwag kang mag-alala."
mukhang nakuha niya ang tunay na ibig sabihin ng talinhaga.

Mga ilang saglit pa ay may isang matangkad at malaking lalaki na dumating na may dalang mahaba at malaking talim na palakol at may pasan na malaking piraso ng putol na punong-kahoy, parang malaking sangkalan.

Natakot ako sa hitsura niya, lalo na sa suot niyang maskarang kulay itim na bungo ng hindi ko matukoy na hayop.

"Nandito na po ang Berdugo!"
sigaw ng isang alagad.

Sabi na nga ba't isa siyang Berdugo na taga-pugot ng ulo, isang berdugong tagabitay.

Pinatabi nila ang lahat ng mga Malay na nakapaligid sa amin, maging kami ay kanilang pinaatras hanggang malinis nila ang pinaka-sentro na nasa harapan mismo ng Pinuno.

Inilapag ng Berdugo ang pasan niyang malaking sangkalan sa gitna kasabay ng pagkapit sa magkabilang braso ko ng dalawang alagad na katabi ko.

"Teka! Ano'ng gagawin niyo?"
maiyak-iyak kong tanong habang pilit na nagpupumiglas at tumatanggi, ngunit hindi ako makapalag dahil sa mahigpit na pagkakagapos ko.

"Teka! Nagkakamali kayo. Huwag niyong gawin yan."
sabat ni Tony na humarang sa dadaanan namin.

Dadalhin nila ako sa gitna para pugutan ng ulo. Kumakabog ang dibdib ko, kabadong-kabado ako, hindi ko alam ang gagawin ko. Maging si Tony ay walang magawa dahil kinabig siya at hinawakan ng dalawang Malay.
Pilit niyang kinakalas ang baging na nakatali sa likuran niya, ngunit sadyang mahigpit ang pagkakatali.

"Ihinto niyo yan. Siya ang tunay na itinakda!"

Nagsimula na ring mataranta sina Jacob at Maya, ngunit maging sila na inaakala nilang nasa Propesiya ay walang magawa.

"'wag! 'wag!! 'waaaggg!!!"
wala silang tigil sa kakasigaw.

Nang makarating kami sa gitna ay pinaluhod nila ako sa tabi ng Sangkalan at inilapat nila ang ulo ko dito, ang leeg ko.
Nanlalabo na ang paningin ko sa dami ng luhang inilalabas ko.

"Huh-huhu Tony! Tony!"
walang tigil ang pag-iyak ko, tinatawag ko ang pangalan ng pinakamamahal ko sa huling pagkakataon na ito.

Tinalian nila ng baging ang leeg ko at itinali nila ang kabilang dulo nito sa isang hook na nasa sangkalan.
Sinigurado nilang hindi ako makakagalaw, ni makapalag.

Lumapat at dumikit ng husto ang pisngi ko sa sangkalan nang hilahin na nila ang mala-lubid na baging.
Nasasakal ako sa sobrang higpit nito.

Nakaharap ako kay Tony, wala siyang tigil sa kakapalag kahit pa nakatutok sa kanya ang mga sibat.

"'wag! 'waaagggg!!"

Malakas ang sigaw niya, para na siyang nababaliw na hindi malaman kung ano ang gagawin.

Sa puntong ito, wala na akong magawa kundi ang hintayin na pugutan ako ng ulo, ngunit sa punto ring ito, sa malagim na oras na ito ay nakita kong lumuha para sa akin si Tony, naramdaman ko ang kanyang pag-iyak, tunay na para sa akin.

Isang tunay na lalaking umiiyak sa harapan ng isang babae, dahil ito ang tunay niyang nararamdaman.

Pumwesto na ang Berdugo at humarang sa paningin ko kay Tony, habang ang mga lalaking Malay sa likod ko ay lalong humigpit sa pagkakahawak sa akin.

Kung sakaling hindi na ako makaligtas pa dito, at kung sakaling dito na talaga magwakas ang buhay ko, masasabi kong masaya parin ako kahit papa'no dahil sa nakita ko kay Tony.
Wala akong ibang iniisip ngayon kundi siya at ang pag-ibig ko para sa kanya.

Itinaas na ng Berdugo ang palakol niya, handang-handa na niya akong hatawin at pugutan ng ulo.

Paalam, mahal ko...

To be continued...

Kabilang Mundo (part 14)

by Fiction-Factory


(Kapitulo Trienta y Siete)

"Maita! Maita!"

Naririnig ko ang tinig ni Tony.
Bigla akong napalanghap ng hangin kasabay ng pagmulat ng aking mga mata.
Nakita ko si Tony na nakaluhod sa tabi ko pati na ang mga Diwata na nakapalibot sa aming dalawa.

"Ahh... An-anong nangyari?"
tanong ko habang hawak ang sumasakit kong ulo.

Minamasdan ko ang paligid, naalala ko na, nandito parin kami sa lugar ng mga Diwata.

"Pinag-uusapan lang natin ang tungkol sa mga talinhaga at apat na elemento ngunit nahilo ka ata at bigla ka nalang natumba at nawalan ng malay."
sagot ni Tony habang tinutulungan akong makabangon.

Biglang bumabalik sa akin ang mga flash of scenes na hindi ko alam kung saan ko nakita.
Si Tony, sinaksak ko siya, tapos may dugo, hindi gaanong detalyado ang nakikita ko, ngunit nakakarandam ako ng kaba.

"Ayos ka lang ba Maita?"
tanong ng Diwata sa akin.

"Ah.. Opo.."
maikling sagot ko, hindi ko na sinabi ang mga flash of scenes na nasa isipan ko.

Pinilit kong makatayo kahit pa nanlalambot ako. Alam kong kailangan na naming umalis, wala na kaming oras, may tatlong araw nalang kami, masyado na kaming maraming naigugol na oras sa lugar na ito.

"Maaari kayong manatili dito kung inyong gugustuhin, para makapagpahinga ka na rin Maita."
alok sa amin ng Pinunong Diwata.

Biglang hinarap ni Tony ang Diwata.

"Hindi na po kami magtatagal, kami po ay lilisan na."
paalam ni tony sakanila.

"Ngunit maaari n'yo po bang ituro ang daan papuntang tuktok ng bundok?"
hiling ko naman.

Bigla akong napahinto, may bigla akong naalala, mga putol-putol na flash of scenes nanaman ang sumasagi sa isip ko.
Iginala ko ang aking paningin at pinagmamasdan ko ang paligid.

"Teka! Parang nangyari na ito huh!"
nasabi ko nalang sa sarili ko.

Hindi ko alam kung saan ko ito nakita, maaaring isa sa aking mga panaginip o maaari ding isang pangyayari sa mga nakalipas na kaganapan sa buhay ko, ngunit natitiyak kong nakita ko na at nangyari na nga ang tagpong ito.

"Kung 'yan ang nais niyo. Sasamahan kayo ni Shantal. Siya ang diwata ng kagubatang ito, kabisado niya ang bundok na ito kaya matutulungan niya kayong marating ang rurok"
patuloy ni Inang Diwata.

Hindi na kami natagal pa at pinutol na ang usapan nang magsimula na kaming maglakad patungong Norte, kasama si Shantal na umalalay sa amin.
Pinagmamasdan kong muli ang paligid, nagmamasid-masid sa daanang aming tinatahak.
Pati ang paglalakad naming ito ay nasisiguro kong nakita ko na, ang malinis na daan, ang paraan kung paano maglakad sina Tony at Shantal ay parang nasaksihan ko na at parang nangyari na talaga dati.

Hindi ako mapanatag kaya nakipagkwentuhan nalang ako kay Shantal na nasa harapan ko, habang si Tony ay nasa likuran ko naman.

"Ahm, Shantal, saan ba nagmula ang mga Diwata?"

"Mortal, ang mga Diwata ay nagmula sa Paro-paro"

"Paro-paro?! Dati kang paro-paro? Butterfly?"
nagtatakang tanong ko.

"Opo. Lahat po kaming mga Diwata ay mga dating paro-paro, at hindi po kami tribo o lahi na dumarami, wala po kaming mga lalaki, at kami pong mga Diwata ay kami lang, mula noon, hanggang ngayon."
paliwanag niya.

Kahit napasarap ang pakikipag-kwentuhan ko sa kanya ay hindi parin mawala sa isip ko ang mga flash of scenes, nakikita ko nanaman si Tony.

"Si Marcus", "Si Tony!"

"Mamamatay!"

"Sa bundok Sinai..."

"Immortal", "Mortal"

Hindi ko maintindihan ang putol-putol naming usapan ni Tony sa imahinasyon ko.
Bakit kaya sumasagi sa isipan ko ang mga ganitong tagpo?
Tuloy-tuloy lang kami sa paglalakad habang patuloy pa rin ang usapan namin ni Shantal.

"Kami po ay Nilikha ng Butihing Witchcrafter para atasang tagapamahala ng Kalikasan, tulad ko na ang iginawad ay ang kagubatan"
patuloy ni Shantal.

Napakahiwaga talaga ng Last Witchcrafter, mukhang napaka-makapangyarihan ng nilikha niyang Witchazel.

"Ang ibig mong sabihin, nabuhay kayong mga Diwata ng dahil din sa Witchcrafter?"

Nagtataka talaga ako dahil ibang-iba ito sa mga napapanood kong Fairy Tales.

"Gano'n na nga po, at marami pa pong nilalang ang nilikha ng Huling Witchcrafter"
sagot niya.

"Maita, ang tagal mo na sa misteryo ng Huling Witchcrafter ngunit hanggang ngayon hindi mo pa rin alam ang mga nilikha ng Witchazel?"
bigla namang nagsalita itong si Tony.

"Siya ang may likha ng mga Bampira, tayo! Ng mga Werewolf, si Jacob, Diwata, Orcs, Tikbalang, Serena, at kung ano-ano pang Immortal na Supernatural being."
patuloy niya.

Bigla akong napahinto nang marinig kong bigkasin niya ang salitang Immortal.

"huh! Teka!!!"
bigla ko nalang naisigaw.

"Oh Maita, bakit ka tumigil?"
nagulat ko ata si Tony na nasa likod ko.

Napalingon din si Shantal na nasa unahan naman namin.

"Tony, pahiram ng balisong mo."
hiling ko sakanya.

"Bakit Maita? Anong gagawin mo sa punyal ko?"
nagsimula na siyang magtaka.

Bigla ko kasing naalala ang mga flash of schemes na kanina pa paikot-ikot na naglalaro sa isip ko.
Naalala ko na nasa bundok Sinai pala kami, at kung hindi umubra ang kapangyarihan nina Tony at Jacob dito ay siguradong hindi rin uubra ang kapangyarihan ni Marcus dito.

"Tony... uhm... Hindi mo ba naisip? Nasa loob tayo ng bundok Sinai, kapag namatay ako dito, at sa oras na mabuhay na si Marcus sa katawan kong ito ay madali mo na siyang mapapatay, dahil mawawalan siya ng kapangyarihan."
paliwanag ko sakanya.

"Ano bang pinag-iiisip mo Maita? Nakalimutan mo na bang wala rin akong kapangyarihan ngayon?"

"Hindi Tony. Mapapatay mo siya, sa tulong ni Shantal."

"hindi maita, lalo lamang lalala ang sitwasyon kapag ginawa mo yan.
Alam mo namang lalabas agad si marcus pagkamatay na pagkamatay mo at mabubuhay siya sa katauhan mo, at kapag nangyari 'yon ay hindi ko rin kayang patayin si marcus"
sagot niya.

Sumasakit na ang ulo ko sa mga flash of scenario na nabubuo sa isipan ko.
Parang nakikita ko ang mga susunod na mangyayari pa.

"Dahil mahal kita"

"Kamatayan"

"Sakripisyo"

"Pag-ibig"

Sa kalagitnaan ng pag-iisip ko ay biglang sumabat si Tony.

"Hindi ko kaya maita, hindi ko kayang masaksihan ang kamatayan mo! At kung mabuhay sa 'yo si marcus, kaya ko siyang patayin, ngunit paano ko siya sasaksakin kung ikaw, ang katawan mo ang nakikita ko?"
muling nagsalita si Tony.

Bigla akong nalungkot sa narinig ko sa kanya.
Maliwanag na mahal ako ni Tony, ngunit mas mahal ko siya, ngayon alam ko na ang tumpak na kahulugan ng sakripisyo, ang tunay na kahulugan ng Pagmamahal.
Ako ang magtatakda ng kamatayan ko, at ang araw na ito ko gustong igawad ang kamatayan sa sarili ko.

"Maita, wala akong ibang hinihiling sa 'yo kundi ang manatili ka sa piling ko. Wag kang mawalan ng pag-asa, hindi ito paraan, kundi isang pagtakas!"
patuloy niya.

Pagtakas? Bakit niya naisip na tumatakas lang ako sa suliraning ito?
Mukhang siryoso na talaga siya.

"Hindi Tony, wala akong tinatakasan. Gusto ko lang matigil na ang palaisipang ito, ang paghihirap natin."
paliwanag ko.

"Hindi Maita, huwag kang magpadalos-dalos, malapit na tayo sa tuktok ng bundok."

"Tapos ano?! Mamatay si Marcus, pati na ikaw at si Jacob?! At ano Tony?! Nakakasiguro ka bang maliligtas din ako?"

Naiinis na ako sa kanya, bakit ba hindi niya ako maintindihan? Heto na nga at pinapadali ko na ang lahat.

Biglang umihip ang malakas na hangin at panandaliang tumahimik ang paligid, tapos ay hinugot ni Tony ang balisong niya sa kanyang tagiliran, at nagulat nalang ako nang kusa niya itong inaabot sa akin.

"Maita, Hubo't-hubad ka no'ng una kitang makilala, isang kaluluwang pagala-gala, ngunit ang araw na 'yon ang pinaka-matamis at pinaka-masayang araw sa buong buhay ko. Ang araw na makilala ko ang babaeng hindi ko inakalang mamahalin ko.
Heto ang punyal, gawin mo ang nais mo. Ngunit pagkatapos mo, magpapakamatay na rin ako.
Maita, mahal kita"

Napakatamis ng ngiti na ipinakita niya sa akin na nagpaluha ng husto sa puso ko.

Humakbang ako papalapit sa kanya, habang siya ay nanatiling nakatayo at nanatiling nakatingin sa mga mata ko.
Biglang napalitan ng kasiyahan ang kalungkutang nadarama ko.
Mahal niya talaga ako, alam ko na noon pa, at ngayon ay sigurado na ako sa sarili ko na mahal ko na rin si tony.

Sayang lang at sa ganitong mundo pa kami nagkakilala, at ngayon iiwan ko na siya dahil buong-buo na ang desisyon ko.

Hinarap ko siya, mata sa mata, pakiramdam ko ay sa amin lang umiikot ang buong paligid sa mga oras na ito,
parang solong-solo namin ang bawat sandali.

Nagnining-ning ang mga mata niya, napakapungay talaga.
Minahal ko siya sa ganoong kaikling panahon lang.

Nakakalungkot isiping kung kailan umusbong ang pagmamahal ay 'yon din ang oras na kailangan niyo ng maghiwalay, dahil sa hinihingi ng kapalaran, dahil ito ang nakaukit sa tadhana.

Kinuha ko ang inaabot niyang balisong, na siya namang ibinigay niya ng maayos, ngunit pagkatapos ay marahan kong inilalapit ang mukha ko sa mukha niya, habang ang mga mata niya'y punong-puno ng pagtataka.
Nakatingin ako sa mga labi niya, oo nakatitig ako, at oo gusto ko siyang halikan, gusto kong maramdaman ng tunay at aktwal ang pagmamahal niya sa huling pagkakataon, bago man lang ako mamatay.

"Maita..."
pagsambit niya sa pangalan ko.

Napaatras pa siya pero kinabig ko ang katawan niya para hindi siya makalayo sa akin.
Hindi ko na alintana ang kasama naming diwata na si Shantal, basta ang nasa isipan ko ay mahalikan si tony.
Siya ang natatangi kong pag-ibig.

Dumampi ang mga labi ko sa mga labi niya, damang-dama ko ang tamis ng aming unang halik.
Naramdaman ko nalang na bigla siyang gumanti ng halik, dumiin ang pagkakalapat ng mga labi niya, nagsimula ng lumikot sa mga labi ko hanggang tuluyan na siyang bumigay.

Nakangiti ako pero sa loob-loob ko ay nalulungkot ako.
Sa tingin ko ay dito na talaga matatapos ang buhay ko.

Alam kong kasalanan ang magpatiwakal, ngunit kung ito lang ang tanging paraan para maligtas ang lahat ay handa ko na itong gawin ngayon, sa mga oras na 'to.

Gusto ko mang magbabad, ngunit pinutol ko na ang umiinit naming halikan.
Itinulak ko siya papalayo sa akin kasabay ng mabilis kong pag-atras.
Napaupo siya sa lupa sa lakas ng pwersa ng pagkakatulak ko.

Itinaas ko ang hawak kong balisong na itinutok ko sa dibdib ko.

"Maaaiittaaa!!! Waaagg!!!"
naisigaw nalang ni Tony dahil hindi na niya ako mahahabol at mapipigilan sa hangarin ko.

"Paalam mahal ko..."
ang tanging nasambit ko at ang mga huling katagang gusto kong sabihin.

Binawi ko na pababa ang hawak kong punyal, buong pwersa at isasaksak ko na sana sa sarili ko, sa tiyan ko, ngunit biglang sumabay ang mabilis na pag-galaw ng mga damong baging sa paligid na sa isang iglap lang ay naipon sa harapan ko, sa mismong kinakatayuan ko.

Nanlaki ang mga mata ko nang biglang mabuo ang katauhan ni Shantal sa mga damong ito sa harap ko, laking gulat ko nang bigla nalang sa isang iglap lang ay magkadikit at magkaharap ngayon kami ni Shantal, humarang tuloy ang katawan niya sa akin, at sa kanya ko tuloy naisaksak ang patalim na sana'y sa aking tiyan babagsak.

"Aaaahhhggg"

Imbes na sarili ko ang masaksak ko ay siya tuloy ang nasaksak ko.
Lumubog ang binitawan kong patalim na naiwang nakabaon sa likod ni Shantal kasabay ng pag-ihip ng malakas na hangin.
Malakas na malakas na hangin na parang may bagyo.

(Kapitulo Trienta y otso)

"Shantal! Bakit?! Bakit ka humarang?!"

Kinakausap ko siya, ngunit hindi siya makasagot, napapapikit siya at napaatras. Yayakapin ko sana siya ngunit bigla nalang siyang natumba, mabuti nalang at nasalo siya ni Tony.
Si Tony na hanggang ngayo'y gulat na gulat sa pangyayari.

Lalapitan ko sana sila ngunit hindi ako makahakbang, parang nabuhay ang mga damong gubat at naramdaman ko nalang na pumalupot ang mga ito sa mga paa ko, gumagapang ang mga damong baging sa mga binti ko, papuntang mga hita ko hanggang sa katawan ko.

"Tony! Tony!"

Tinatawag ko si Tony para tulungan niya ako.
Bigla kasi akong nakaramdam ng takot dahil sa mga mala-lubid na damong pumapalupot sa akin.

Napatay ko ata ang Diwatang si Shantal, at ngayo'y nagagalit sa akin ang kagubatan, ang kagubatang kaloob sa kanya.

Nilalamon ng mga mala-lubid na damong ito ang buo kong katawan.
Napakasakit, parang pinipiga ng mga damong ito ang mga paa ko, at ngayo'y gumagapang narin sa magkabila kong mga kamay, mga baging na gumagapang paakyat na rin sa leeg ko, at ilang saglit lang ay lalamunin narin pati ang ulo ko.

"Maita! Maita!"
sigaw ni Tony, natataranta at parang hindi alam ang gagwin.

Parang nasa kalagitnaan kami ng malakas na bagyo sa tindi ng hagupit ng hangin.
Natutumba na ang ilang mga puno sa paligid, parang hindi matanggap ng kagubatan ang pagkamatay ni Shantal, at ako ang sinisisi nito.

Binitawan ni Tony si Shantal at inihiga niya ito sa lupa.
Lumapit si Tony sa akin para tulungan ako, inabot niya at hinawakan niya ang kamay ko, ngunit mabilis na gumapang ang mala-lubid na damong ito sa kamay ni Tony, pati mga paa niya ay nilalamon at nababalutan na rin ng mga baging na damong ito, hanggang sa mukha nalang namin ni Tony ang nakalitaw.

"Maaiittaaaa!"

"Tonnnyyyy!"

Nahihirapan na akong huminga, lalo na nang pumulupot narin ang mga baging na damo sa ilong ko, patuloy na humihigpit ang mga damo sa katawan ko, hanggang tuluyan ng matakpan ang buong mukha ko, maging kay Tony na hindi ko na makita, nilamon na siya ng damo, nilamon na kami ng kagubatan.

Ngunit bago pa man tuluyang magdilim ang paningin ko ay may nakita akong liwanag.
Nakakasilaw na puting liwanag, at bago pa ako tuluyang malagutan ng hininga ay biglang lumuwag ang mga baging na damo sa pagkakagapos sa katawan ko.

Unti-unting natatanggal sa mukha ko, sa ulo, sa mga kamay na parang umaatras na ang damo.

Sa pinagmumulan ng liwanag ay nakita ko si Reynang Diwata na nakatayo sa tabi ng katawang nakahandusay ni Shantal, at nasa likod niya ay kasama ang lima pang Diwata.

Tuluyan ng nawala ang makapal na damo na kanina'y nakabalot sa mga katawan namin ni Tony.

Lumanghap ako ng hangin at huminga ng malalim, bumagsak ang katawan ko at napahiga ako sa damuhan, habang si Tony naman ay napaluhod, pareho kaming nakikipaghabulan sa hininga, hingal na hingal at nakakapanlambot.

"Nakita ko ang lahat ng pangyayari"
biglang nagsalita ang Reynang Diwata.

Habang nagsasalita siya ay binuhat ng mga kasama niyang Diwata si Shantal.

"Huwag kayong mag-alala, buhay pa si Shantal."
patuloy niya.

Hindi ako makatingin ng diretso sa kanya, nahihiya ako at nagi-guilty sa nagawa ko kay Shantal, muntik ko na siyang mapatay dahil sa katangahan ko.

"Maita, ano bang nangyayari sa iyo? Bakit nagpapakita ka ng kahinaan? Masyadong mahaba ang natitira mong tatlong araw para mawalan ka ng pag-asa, ngunit maikli ito para sa'yo sapagka't wala kang determinasyon."
sambit sa akin ng Pinunong Diwata.

Masyado nga ata akong nagpadalos-dalos sa aking nagawang desisyon.
Hindi ko alam ang aking isasagot, nakatingin lang ako sa Diwata, maging si Tony.

"Kung tatahakin niyo ang diretsong daan ay dadalhin kayo nito sa tamang direksyon, ngunit mag-ingat kayo sa mga Amazonang inyong madadaanan. Hindi na namin kayo maaaring samahan mula rito, gagamutin pa namin si Shantal."

tunay na mabait ang diwata.
Hinubad niya ang suot niyang kuwintas ng apat na elemento, ang kuwintas niya na sumasagisag ng kanyang pagiging Reyna.

"Heto, kunin mo ang kuwintas ko, baka sakaling kailanganin mo."

Inabot niya ito sa akin, tapos ay inabot din niya ang punyal ni Tony.

"Heto na ang balisong mo Ginoo at magpatuloy na kayo sa inyong misyon"
pagtatapos niya ng usapan.

Nang mahimasmasan na kami ni Tony ay naghanda na kami.

"Mahal na Reynang Diwata, patawarin niyo po ako, at sana'y mapatawad din ako ni Shantal"
paghingi ko ng paumanhin.

"Huwag kang mag-alala Maita, nangyayari talaga ang hindi inaasahan. Makakarating ito kay Shantal. Nakakasiguro akong hindi siya nagsisisi sa kanyang pagsasakripisyo."
nakangiting sabi ng Reynang Diwata.

"Sino po pala ang tinutukoy niyong Amazona?"
tanong ko nang maalala ko ang pagbanggit niya sa amazona.

"Ah. Sila ang tagapag-alaga ng gawing Norte. 'wag kayong mag-alala, galing din sila sa kapangyarihan ng Witchcrafter."
sagot niya.

Nagsimula na kaming maglakad ni Tony, bitbit ang habilin ng Diwata, ayos na ang katawan ko ngunit hindi parin natatanggal ang pagkahabag ng aking dibdib.
Nasa mata ko parin ang luha.

"Maita, tandaan mo, ikaw lang ang tanging makakasagot sa lahat ng katanungan mo, at ikaw lang ang makakalutas ng misteryong ito, kaya pag-ingatan mo ang iyong sarili."
mga huling katagang binitawan ng Reynang Diwata.

Ngayon, pursigido na ako at determinado.
Nagpatuloy na kami ni Tony, at ngayo'y kaming dalawa nalang.
Hindi matanggal sa mukha ko ang kalungkutan, nakaka-praning dahil napakatahimik nitong si Tony na naglalakad sa unahan ko, napaka-seryoso niya, hindi ko siya mabasa, hindi ko alam kung galit ba siya sa akin o kung ano na.
Napaka-init ng sikat ng araw, para kaming naglalakad sa disyerto.

"Tony, nauuhaw ako"
pagdadahilan ko para lang makuha ang atensyon niya at para makapagbukas ng usapan.

Ngunit imbes na kausapin niya ako ay huminto lang siya sa tapat ng isang matayog na puno ng buko, walang ano-ano'y bigla nalang siyang umakyat. Ang galing! Ang bilis! Gumapang siya paakyat na parang umakyat lang sa hagdan.
Pinaikot ang bunga ng buko atsaka inihagis sa damuhan hanggang maka-apat siya, atsaka na bumaba.

"Paano natin ito bubuksan?"
muli akong nagtanong pagbaba niya.

Umaasa ako na kakausapin na niya ako ngunit hindi parin siya kumibo, at ang poker face niya ang tanging iniharap sa akin.

Umupo siya at binalatan niya ang mga buko gamit ang kamay niya, parang nakapadali ng ginagawa niya.

"Marunong ka pala niyan?"
tanong ko, gusto ko talaga siyang kausapin niya ako, hindi 'yung tahimik lang siya na nakakatorete.

Pagkabalat ng mga buko ay binuksan niya na ang mga ito gamit ang patalim niya atsaka iniabot sa akin ang isa.

Kinuha ko at ininom ng may halong sama ng loob. Bakit ayaw niya akong kausapin? Kung may ayaw siya, bakit hindi niya sabihin?
Habang umiinom ako ay muli siyang kumilos at nagtungo sa kung saan, ni walang pasabi kung saan siya pupunta, kung lalakad na ba kami o kung ano na!
Naiinis na talaga ako sa kanya.

Pagbalik niya ay may dala siyang iba't-ibang uri ng prutas, papaya, guyabano, mangga at kung ano-ano pang pwedeng makain.
Binalatan niya gamit ang punyal at ibinigay sa akin.

"Naku, sabik na sabik na akong makakain ng Mr. Crab's Burger!"
parang tanga na akong dada ng dada ngunit hindi parin niya ako kinakausap.

Hindi ko maayos-ayos ang pagkain ko dahil talagang nababanas na ako, at nang hindi ko na matiis ay diniretso ko na siya.

"Tony, ano ba?! Kung galit ka sa akin, sabihin mo! Hindi yung ganito na parang iniiwasan mo ako!"

Nanlaki ang mga mata niya at napatigil sa pagkain ng prutas nang marinig niya ang sinabi ko.
Nagulat ko ata siya.

"Ano bang sinasabi mo?"
nasabi lang niya na ang kasama ay ngiti.

"Bakit hindi mo ako kinakausap?"
muli kong tanong.

"ano ba sa tingin mo ang ginagawa ko ngayon Maita?"

"at ngayon namimilosopo ka!"
naiinis na talaga ako sakanya.

"Ano bang gusto mong pagusapan natin Maita?"
tanong niya matapos ang ilang minutong katahimikan.

"Gusto mo bang ipagbalat kita ng saging?"
pang-aasar pa niya.

Ako naman itong hindi makasagot, gusto ko sanang pag-usapan namin ang nasabi niya kanina, ang tungkol sa nararamdaman niya para sa akin.
Gusto kong itanong kung totoo nga ba ang sinabi niya kanina na mahal niya ako, o nasabi niya lang iyon dahil nagpapakamatay ako?

"Nahihirapan ka na ba Maita?"
nagulat ako sa biglaan niyang pagtatanong.

"A-ano'ng ibig mong sabihin?"

"uhm.. Wala naman.. Bakit mo nga pala naisipang magpakamatay?"
naging tuloy-tuloy na rin ang usapan namin.

"Strategy nga 'yon Tony, kapag namatay nga ako ngayong dito sa lugar na ito ay madali mo ng mapapaslang si Marcus."

"Sya nga?! Bakit mo nga naisip 'yon? Siguradong may basehan at batayan ka!"
muli nanaman siyang naging siryoso.

"Ewan ko Tony! Basta naisip ko lang, parang nangyari na kasi 'yon, parang naulit lang, parang nakita ko na 'yon dati pa. Isang uri ng Deja Vu"

"Deja Vu? Ibig sabihin nalaman mo na ang nangyari bago pa ito mangyari?"

"Parang gano'n na nga..."

"at nalaman mo ring may mamamatay, huh, Maita?!"

"uhm.. Oo?!x@.."

"Nalaman mo na palang may mamamatay, bakit tinuloy mo pa, at bakit hindi mo kami binalaan?"
napatindig pa siya sa tanong niya.

Maliwanag na sina-Psywar ako ni Tony. Maliwanag na gusto niya akong kumprontahin at gusto niyang isakdal sa akin ang buong sisi.

"No'ng una hindi ko alam Tony! Akala ko simpleng flashback lang ang nangyayari, hindi ko naman alam na magkakatotoo eh!"

Gusto ko ng maiyak sa pagpapahirap sa akin ni Tony, masyado na akong nabibigatan.

Bigla siyang tumayo at inalalayan din niya ang pagtayo ko.
Hinarap niya ako at nagulat ako sa kagandahan ng ngiting ipinakita niya sa akin.

"Kung talagang mahal mo ako, lahat ng nangyayari sa'yo o lahat ng kakaibang maisip mo, dapat ipaalam mo sa akin."
buong puso niyang banggit.

Natulala parin ako at natigilan sa sinabi niya, parang nasagot na lahat ng mga katanungan ko, at ang masarap pa nito ay nang magyaya na siyang umalis.

"Tara na!"

Hinawakan niya ang kamay ko at nagsimula na siyang maglakad.
Nagnining-ning ang mga mata ko habang tinititigan ko ang aming hawak-kamay, wala akong pakialam kahit matalisod man ako sa paglalakad.
Parang akong bumalik sa pagkabata, isang dalagita na kung umibig ay ubod tamis, ubod kilig.

(Kapitulo Trienta y nueve)

Inabot kami ng dilim sa gilid ng isang malawak na ilog, na ang dulo ay malalim at matarik na bangin, kung saan umaagos at nahuhulog ang tubig.

"Waterfalls ang dulo ng ilog na ito"
sambit ni Tony.

Sinubukan ni Tony na lumusong sa tubig, ngunit hindi pa man siya nangangalahati ay umabot na hanggang sa bewang niya ang tubig.

"Malalim ang ilog, at talagang matatangay tayo sa lakas ng pag-agos ng tubig."
sabi ni Tony nang makabalik na siya sa akin sa pangpang.

"Marunong ka bang lumangoy?"
tanong pa niya.

Umiling-iling lang ako dahi hindi ko natutunan ang paglangoy sa buong buhay ko.

"Paano tayo tatawid sa ilog na ito?"
tanong ko, at nangangamba din dahil hindi ako marunong lumangoy.

"Hmm... Ang mabuti pa, dito na tayo magpalipas ng gabi, bukas na tayo tumawid"

"Hindi Tony, may tatlong araw na lang tayo, kailangan na nating magpatuloy."
pagtanggi ko.

"Ayan ka na naman Maita! Mapanganib na ang gabi, palipasin muna natin"

"Sayang ang oras Tony, kailangan na tayong umalis bago pa maging huli ang lahat."

"Huwag kang makulit Maita!"

Pagkasabi niya'y tumalikod na siya kaagad sa akin.
Dahil sa pagpupursige ko na hikayatin siya na magpatuloy na ay nagtanggal ako ng sapatos at lumusong ako sa ilog.
Alam kong hindi rin niya ako matitiis at makukumbinse ko rin siya na magpatuloy.
Napakalamig ng tubig na nadarama ko sa aking mga paa, palingon-lingon ako kay Tony, umupo siya at sumandal sa isang puno.

"Huwag kang makulit Maita, bumalik ka na rito"
sabi niya.

"Hindi! Tutuloy na ako!"
mariin kong sagot.

Tinitignan ko ang malawak na tubig, napakalakas ng aagos, pati mga malalaking sanga ay natatangay, ngunit natatanaw ko ang kabilang pang-pang.
Sa sumunod kong hakbang ay nakarandam na ako ng nierbyos.

"Aahh"

Nagulat ako nang biglang lumubog ang paa ko hanggang tuhod, damang-dama ko ang matutulis na bato na naaapakan ko.

"O ayan na Maita, bumalik ka na dito"

Napansin kong biglang nag-alala si Tony.
Ahm konti nalang at mapapasunod ko na siya.
Nang humupa na ako ay muli akong humakbang, ngunit bigla akong natalisod, nakaapak ako ng matalim na bagay, pinipigilan kong matumba ngunit nanlambot ako ng husto.

"Aaahhhahhhrrrrggg"

Napadapa ako, hindi malaman kung sa'n kakapit.
Bago ako mapaluhod sa tubig ay napansin ko pa si Tony na tumayo at tumakbo ng matulin papalapit sa akin.

"Maaaitttaaa"

Huli na siya, hindi na niya ako nahabol, tuluyan na akong natumba at lumubog ang buo kong katawan sa tubig.
Napapikit ako sa ilalim ng tubig, sumakit ang ilong ko dahil nakalanghap ako ng tubig.
Sinubukan kong iahon ang ulo ko habang winawagayway ang mga kamay.
Halos hindi ko na makapa ang lupa, wala na, napadpad na ako sa malalim na parte ng ilog.
Naiahon ko pa ang aking ulo, ngunit sadyang natatangay na ako sa malakas na agos.

"To-toonnnyyy!"

Nakita ko siya na tumalon at nag-dive papunta sa akin.
Sinusubukan kong lumangoy, ngunit hindi ko makontrol ang sarili ko, tinatangay ako ng agos papunta sa matarik na falls.
Nagsimula na akong mataranta at matakot, habang si Tony ay pilit akong inaabot.
Malakas ang paghampas ng tubig.
Inunat ko ang mga kamay ko at pilit ko rin siyang inaabot, hanggang sa nagaga niyang abutin ang kamay ko.
Hinawakan niya ang kamay ko ng mahigpit at hindi niya ako binitawan, tapos humawak siya sa isang sanga ng puno na nakatiyangyang sa ilog.

"Kapit Maita, kapit!"
sigaw niya.

Pilit niya akong hinihila palapit sa kanya, habang ang isang kamay niya ay mahigpit na nakahawak sa sanga.
Ngunit sadyang malupit ang ilog na ito, parang tsunami ang paghampas ng tubig sa mga katawan namin ni Tony.

Akala ko ay maliligtas na kami, hindi ko napansin ang isang kahoy na mabilis na natatangay ng agos, diretso papunta sa akin. Bigla itong bumangga sa akin, dumulas tuloy ang kamay ko sa kamay ni Tony, nabitawan niya ako at kasama kong sumalpok ang kahoy patungo sa dulo kung saan pabagsak na ang tubig.

"Maaaittaaaa!!"
sigaw ni Tony.

Kinilig ako ng husto sa kanya nang bigla nalang siyang bumitaw sa sanga para sundan ako, mahal niya talaga ako.
Alam na niyang malapit na akong malaglag sa dulo ng riverfalls pero heto, sinundan parin niya ako para iligtas.

Huli na, malapit na malapit na talaga akong bumagsak sa bangin ng riverfalls.
Pumikit nalang ako at naramdaman ko nalang na bumagsak bigla ang katawan ko, napalanghap pa ako ng hangin dahil parang naiwan ang puso ko sa taas.

Hindi ko na rin matanaw si Tony, nilamon na siya ng tubig. Nabablanko na ang isip ko. Muli akong dumilat, bumabagsak ang tubig sa mukha ko, pinilit kong makita ang langit, parang naririnig kong kumakanta ang mga mumunting Kerubin.
Palakas ng palakas ang pagkabog ng dibdib ko habang hinihintay kong bumagsak ang katawan ko sa tubig.

"Aaaaaahhhhhhhh"

Napapasigaw ako sa tuwing mararamdaman kong parang babagsak na ako sa tubig.
Nag-iipon ako ng hangin sa loob ng aking bibig, ang lakas ng pagsalpok ko sa tubig at bigla nalang akong hinigop pababa.
Lumubog ang buong katawan ko, napakalalim, wala na akong ibang marinig kundi ang pagaspas ng tubig sa aking tenga, nakakalunok na rin ako ng tubig at nagsimula na akong mawalan ng hininga.

"Maita... Maita..."

Bigla kong narinig na may tumatawag sa pangalan ko, parang boses ng isang babae.

"Maita... Maita..."

Tama. Boses babae nga, at hindi lang isa kundi marami at iba't-ibang boses babae ang naririnig ko sa aking isipan.

"Maita... Huwag na huwag kang susuko..."
ang paulit-ulit kong naririnig na salit-salitan nilang sinasabi.

Salamat nalang sa kanila at bigla akong nabuhayan ng loob. Minulat-mulat ko ang mga mata ko, kahit wala akong makita, sinubukan kong lumangoy, hinampas-hampas ko sa tubig ang aking mga kamay habang ang mga paa ko'y aking itinadyak-tadyak. Sinubukan kong lumangoy pataas, patungo sa liwanag na naaaninag ko.
Ngunit parang hindi man lang ako umuusad, hindi man lang ako lumalapit sa liwanag, hanggang maramdaman ko nalang na parang may mga kamay na humawak sa buong katawan ko, napakaraming kamay, pakiramdam ko napakaraming nakahawak sa akin.
Isinulong nila ako pataas, tinulungan nila akong makaahon.

Nang masilayan ko na ang liwanag ng buwan ay humigop agad ako ng hangin, hinahabol-habol ko ang hininga ko.
Bigla kong nakapa ang lupa sa mga paa ko. Nang mahimasmasan na ako ay napagtanto ko na nasa pangpang na pala ako. Nagtataka pa ako kung papa'no ako nakarating ng pangpang, salamat na lang sa mga tumulong sa akin, kung sino man sila, siguradong nasa panig ko sila.

Umahon ako at napahiga sa pangpang, sa baybay. Pagod na pagod ako at hinihingal pa rin.
Tinitignan ko ang itaas ng falls, may kataasan din pala, buti na lang at buhay pa ako.
Nakaramdam ako ng kaba, nakaramdam ako ng pag-aalala para kay Tony nang maalala ko siya, ngunit ang labis-labis kong ikinakaba ay ang naaaninag ko sa gilid ng aking mata, parang may kung anong bagay ang gumagalaw sa ibabaw ng tubig na papalapit sa akin.

Paglingon ko, laking gulat ko nang makita ko ang mata ng isang malaking buwaya na papalapit sa akin, isang buwayang nakalutang sa tubig at mukhang gutom na gutom.

Umakyat ang nerbyos ko sa aking ulo, parang nabuhayan ako ng dugo at nagsimula na akong maalarma.
Hindi ko alam kung anong gagawin ko, kung gagalaw ba ako o mananatiling nakatunganga sa buwaya.
Mga dalawang metro nalang ang layo nito sa akin, natatakot akong tumakbo dahil baka bigla niya akong habulin, nanginginig na ako, nanginginig pati labi ko.

"Wooaaahhh"

"Aaaahhhhh"
napatili na ako nang makita kong bumuka ang bunganga ng buwaya.

Napapaatras ako at napasampa sa lupa, pansin kong bumilis ang pagkilos ng buwaya papunta sa akin.
Sa kakaatras ko ay may nakapa akong matigas na bagay, madulas at magalaw, paglingon ko nanlaki nalang ang mga mata ko dahil ahas ang nakapa ko, at ngayo'y heto na at tutuklawin niya na ang balikat ko, sa bilis ng mga pangyayari ay hindi ko magawang umilag, ngunit bago pa man makaabot ang mga pangil ng ahas sa balikat ko ay may isang kamay na sumakmal sa ulo ng ahas, mabilis at malakas, bigla niyang inihagis sa malayo ang ahas, malayo ang narating.

Paglingon ko sa dumakma ng ahas, nakilala ko agad. Si Tony!
Napanatag bigla ang kalooban ko dahil sa wakas nandito na ang Hero ko.
Laking pasasalamat ko at walang nangyaring masama sa kanya.

Mabilis siyang tumakbo papunta sa buwaya, laking gulat ko nang bigla niya nalang itong sinunggaban.
Napakatapang talaga niya, hindi man lang siya nagdalawang isip na sugurin ang mabangis na buwaya, walang tigre o buwaya, bangin o kamatayan sa kanya mailigtas lang niya ako.

Alalang-alala ako sa pakikipag-dwelo niya sa buwaya, naglalapasag sila sa ibabaw ng tubig, hindi ko malaman kung papa'no ko siya tutulungan.
Tapos, napapikit nalang ako nang makita ko siyang pinagtataga ang buwaya, pinagsasaksak niya sa ulo ang buwaya gamit ang balisong niya, hanggang sa mamatay ang mabangis na buwaya.

Kumalma na ang tubig, naglalakad si Tony sa pag-ahon niya, hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit napatayo nalang ako bigla at sinalubong ko si Tony. Oo, sinalubong ko siya at bigla ko nalang siyang niyakap, hindi lang basta yapos kundi mahigpit at makabuluhang yakap kasabay ng pagtulo ng luha ko.
Iniyakan ko ang balikat ni Tony, wala, basta umiyak lang ako, umiyak ng umiyak.

To be continued...

Kabilang Mundo (part 13)

by Fiction-Factory


(Kapitulo Trienta y singko)

"Hindi na po kami magtatagal, kami po ay lilisan na."
paalam ni tony sakanila.

"Ngunit maaari n'yo po bang ituro ang daan papuntang tuktok ng bundok?"
hiling ko naman.

"uhm. Sasamahan kayo ni Shantal. Siya ang diwata ng kagubatang ito, kabisado niya ang bundok na ito kaya matutulungan niya kayong marating ang rurok"
ika niya.

Mga ilang saglit pa ay umalis na kami, nagpatuloy sa paglalakad kasama ang diwatang si shantal.
Tinahak namin ang gawing norte, kung saan malinis na ang daan, wala na ang mga makakapal na damo ngunit marami paring samu't-saring mga puno sa paligid.

Kung ano-ano ang pumapasok sa aking isipan.
Tensyonado ako lalo na't may tatlong araw nalang kami.
Hindi ko rin maiwasan ang hindi mag-alala sa dalawa pa naming kaibigan, bagama't white witch si maya ay nag-aalala parin ako.
Si daddy, iniisip ko rin, sana'y nasa mabuti parin siyang kalagayan, alam kong malungkot siya ngayon at nag-iisa.

Ang pinakamasaklap ay ang bagay na nangyayari sa akin, napakahirap magdesisyon, hanggang ngayon ay hindi parin ako mapanatag.
Naiipit ako sa sitwasyon, lahat ng pag-pipilian ko ay walang maidudulot na maganda.
Kamatayan ko, o ang kamatayan ng dalawang kaibigan kong sina Tony at Jacob?
Sa ganitong isipin ako biglang napahinto sa paglalakad.

"oh maita, bakit ka tumigil?"
nagulat ko ata si tony na nasa likod ko.

Napalingon din si Shantal na nasa unahan naman namin.

"Tony, pahiram ng punyal mo."
hiling ko sakanya.

"bakit maita? Anong gagawin mo sa patalim ko?"
nagsimula na siyang magtaka.

Hindi ko alam ang isasagot ko, ngunit buo na talaga ang desisyon ko.
Tatapusin ko na ang palaisipang ito.
Tatapusin ko na ang paghihirap naming lahat.
Oo tama, magpapakamatay nalang ako, at nawa'y mapatay din ni tony si marcus.

"basta tony, may gagawin lang ako"
biglang tumulo ang luha sa mga mata ko.

Alam kong kasalanan ang magpatiwakal, ngunit kung ito lang ang tanging paraan para maligtas ang lahat ay handa ko na itong gawin.

"hindi maita! Alam ko ang balak mo kaya hindi ko maaaring ibigay ang punyal ko."
nakahalata na siya, at ngayo'y napaatras pa.

"tony, ito lang ang paraan para matapos na ang lahat ng ito, kaya ibigay mo na sa akin ang patalim mo"
mariin kong sabi.

"hindi maita, lalo lamang lalala ang sitwasyon kapag ginawa mo yan.
Alam mo namang lalabas agad si marcus pagkamatay na pagkamatay mo at mabubuhay siya sa katauhan mo, at kapag nangyari 'yon ay hindi ko rin kayang patayin si marcus"
sagot niya.

Umihip ang malamig na hangin na sinabayan ko ng matamis na ngiti.

"tony...uhm... Hindi mo ba naisip? Nasa loob tayo ng bundok Sinai, kapag namatay ako dito at sa oras na mabuhay na si marcus sa katawan kong ito ay madali mo na siyang mapapatay, dahil mawawalan siya ng kapangyarihan"
tugon ko.

Nakangiti ako pero sa loob-loob ko ay nalulungkot ako.
Sa tingin ko ay dito na talaga matatapos ang buhay ko.

Nanlaki ang mga mata ni tony, panandaliang natahimik na parang nag-iisip ng malalim, at nang makuha na niya ang ibig kong sabihin ay muli siyang nagsalita.

"Hindi ko kaya maita, hindi ko kayang masaksihan ang kamatayan mo! At kung mabuhay sa 'yo si marcus, kaya ko siyang patayin, ngunit paano ko siya sasaksakin kung ikaw, ang katawan mo ang nakikita ko?"

"bakit ba tony? Heto na nga ako at nagsasakripisyo. Mas madali na ngayon pero bakit mo ba ako pinipigila--"
parang naiirita na ako sa kanya, ngunit natigilan ako sa narinig ko sakanya.

"dahil mahal kita!"
bigla siyang sumigaw.

Nagulat ako sa kanya at bigla akong natigilan, parang nagyelo ang buo kong katawan sa narinig ko sa kanya.
Ang tanga ko, ba't nawala nga ba sa isip ko ang pagtingin sa akin ni tony?
Ngunit mas mahal ko siya kaya nakahanda na talaga ako sa gagawin kong ito.

Humakbang ako papalapit sa kanya, habang siya ay nanatiling nakatayo at nanatiling nakatingin sa mga mata ko.
Biglang napalitan ng kasiyahan ang kalungkutang nadarama ko.
Mahal niya talaga ako, alam ko na noon pa, at ngayon ay sigurado na ako sa sarili ko na mahal ko na rin si tony.

Sayang lang at sa ganitong mundo pa kami nagkakilala, at ngayon iiwan ko na siya dahil buong-buo na ang desisyon ko.

Hinarap ko siya, mata sa mata, pakiramdam ko ay sa amin lang umiikot ang buong paligid sa mga oras na ito,
parang solong-solo namin ang bawat sandali.

Nagnining-ning ang mga mata niya, napakapungay talaga.
Sariwang-sariwa pa sa ala-ala ko ang araw ng una naming pagkikita.
Ang araw kung kailan nagwala si jacob, ang araw kung kailan namin nakilala si maya, at sa maikling panahon lang ay minahal ko na siya.

Ako man ay nagtataka at hindi parin makapaniwala, pero marami talagang mahihiwagang bagay sa mundo na hindi natin inaakalang mangyayari sa tunay na buhay, ni hindi alam kung paano ipapaliwanag, katulad na lamang ng nangyayari sa akin ngayon.

Sinong maniniwalang In-love ako sa isang bampira, at may kaibigang werewolf at witch?

Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit magsasakripisyo ako ngayon.
Ganito ba talaga ang magmahal ng totoo?
na kahit sarili mong buhay ay kaya mong ibigay?

"Maita, hindi kita kayang makitang mamatay, at hindi ko magagawang saktan ka"
muli siyang nagsalita.

Pareho kami ng iniisip, tulad niya ayaw ko rin siyang makitang mamatay, hindi ko kayang mawala siya sa buhay ko, ngunit kapag namatay ako, siguradong maghihiwalay din kami.

Kahit saang banda ay masakit pa rin.
Nagmamahalan kami, pero pilit kaming pinaghihiwalay ng kamatayan.

Akala ko noon ay masakit ang ginawa sa akin ni Ron, mali ako, may mas masakit pa pala kaysa iwanan ka at pinagpalit ka ng taong mahal mo, at heto na 'yon, mas masakit pa pala ito, na alam mong mahal na mahal mo siya at alam mong mahal na mahal ka rin niya, alam mong tunay kayong nagmamahalan sa isa't-isa ngunit hindi kayo pwedeng magkasama.

Nakakalungkot isiping kung kailan umusbong ang pagmamahal at 'yon din ang oras na kailangan niyo ng maghiwalay, dahil sa hinihingi ng kapalaran, dahil ito ang nakaukit sa tadhana.

Marami ng isinakripisyo para sa akin si tony, marahil ito na ang tamang panahon para ako naman ang magsakripisyo.

Isa pa, ito lang ang tanging meron ako na kaya at handa kong ibigay para sa kanya para malaman niyang mahal na mahal ko rin siya.

"Tony, marami ka ng ginawa para sa akin na nagpatunay ng pagmamahal mo, at ako, ito lang ang kaya kong gawin para mapatunayan ko sa'yo na mahal din kita."
buong puso kong sambit.

Sa hitsura niya ay parang alalang-alala siya, tapos hinawakan niya ang magkabila kong braso.

"Maita, hindi mo kailangang patunayan ang pag-ibig mo sa akin, sapat na sa akin ang mahal kita, sapat na sa akin ang maramdamang mahal mo rin ako, sapat na sa akin ang malaman ko ito."
ito ang mga katagang nagpaluha sa akin ng husto, ang mga katagang nanggaling mismo sa puso niya.

Wala ng sasarap pa ang malamang mahal na mahal ka rin ng taong pinakamamahal mo.
Walang katumbas at walang hinihinging kapalit.
Purong-puro, natural na natural, totoong-totoo at iyong-iyo.
Lalo tuloy akong nagpursige sa hangarin ko.

(Kapitulo Trienta y Sais)

Ako ang magtatakda ng kamatayan ko, at ang araw na ito ko gustong igawad ang kamatayan sa sarili ko, ang araw kung kailan ko nadama ang tunay na kaligayahan.

"Maita, wala akong ibang hinihiling sa 'yo kundi ang manatili ka sa piling ko. Wag kang mawalan ng pag-asa, hindi ito paraan, kundi isang pagtakas!"
patuloy niya.

Pagtakas? Bakit niya naisip na tumatakas lang ako sa suliraning ito?
Mukhang siryoso na talaga siya.

Marahan kong inilalapit ang mukha ko sa mukha niya, habang ang mga mata niya'y punong-puno ng pagtataka.
Nakatingin ako sa mga labi niya, oo nakatitig ako, at oo gusto ko siyang halikan, gusto kong maramdaman ng tunay ang pagmamahal niya sa huling pagkakataon, bago man lang ako mamatay.

"Maita..."
pagsambit niya sa pangalan ko.

Napaatras pa siya pero kinabig ko ang katawan niya para hindi siya makalayo sa akin.
Hindi ko na alintana ang kasama naming diwata na si Shantal, basta ang nasa isipan ko ay mahalikan si tony.
Siya ang natatangi kong pag-ibig.

Dumampi ang mga labi ko sa mga labi niya, damang-dama ko ang tamis ng aming unang halik.
Naramdaman ko nalang na bigla siyang gumanti ng halik, dumiin ang pagkakalapat ng mga labi niya, nagsimula ng lumikot sa mga labi ko hanggang tuluyan na siyang bumigay.

Napapikit siya sa kalagitnaan ng aming halikan, hinihintay ko talaga ang pagpikit niya tulad ng aking plano.
Oo, ito nga ay kasama sa plano kong pagpapatiwakal.
Ngunit ang halik ko ay totoo, ginamit ko lang talaga ang pagkakataon.

Sa kainitan ng aming masidhing halikan ay marahan kong kinapa ang punyal na alam kong ngayon ay nasa tagiliran na niya.

Hinugot ko ang matalim na punyal habang abala siya sa ginagawa naming halikan.

Akala ko ay hindi siya nakahalata ngunit laking gulat ko nang bigla niyang sakmalin ang wrist ko sa kamay ko na may hawak ng kutsilyo, kasabay ng pagbitaw niya sa halikan namin.

"Maita, mukhang hindi ka na talaga maawat at nagawa mo pa akong linlangin"
sabi niya na ngayo'y damang-dama ko ang pagkasiryoso niya.

"Tony, kailangan kong gawin 'to!"

Biglang itinapos ni tony ang kamay ko at mukhang nagalit siya, tapos humakbang siya paatras.

"Gusto mong magpakamatay? O ayan, sige! Pero kapag nagpakamatay ka, magpapakamatay na rin lang ako!"

Nanlaki ang mga mata ko sa sinasabi niya, bina-blackmail niya na ako.

"Hindi tony! Hindi ka mamamatay dahil immortal ka!"
sagot ko.

"Maita, maita, baka nakakalimutan mo, nasa bundok sinai tayo, at hindi uubra ang pagiging immortal ko dito."

Tama siya, mamamatay din siya tulad ng ordinaryong tao dahil sa bundok na ito.

Hawak ko na ngayon ang matalim na punyal at malayang-malaya ako, ano man ang gawin ko.
Ngunit sa sinabi niya'y tila ba nag-aalinlangan ako.
Makakaya nga kaya niyang magpakamatay pagkatapos ko?
Napatigil ako at napatunganga sakanya.

"oh ano maita? Hindi mo kayang gawin 'no?"
nagkalakas tuloy siya ng loob para pigilan ako.

"ibigay mo na sa akin ang punyal"
patuloy niya sabay abot ng kamay niya sa akin.

Ngunit imbes na iabot ko ang punyal ay mas lalo pang humigpit ang pagkakahawak ko dito.

"hindi tony! Lumayo ka, 'wag mo na akong pigilan dahil buo na ang desisyon ko!"
mariin kong sabi.

Napapaatras ako sakanya habang siya'y patuloy sa paghakbang papalapit sa akin.

"ibigay mo na maita, 'wag kang padalos-dalos"
patuloy niya akong kinukumbinsi.

Desperado na ako, at wala na akong balak itigil pa ang nasabi ko na. Nanlalabo na ang paningin ko dahil sa luha kong walang-humpay sa pagtulo.
Umiiyak ang puso ko. Nalilito na ako.

"'wag kang lumapit tony!"

Pagkasabi ko'y bigla kong itinutok ang punyal sa sarili kong dibdib, diretso sa puso ko, ngunit bago pa magawang dumampi ng punyal sa dibdib ko ay nahabol ni tony ang kamay ko.
Hinawakan ng dalawang kamay niya ang kamay kong may hawak ng punyal.
Mas malakas parin siya dahil lalaki siya, ni hindi ko maidiin sa sarili ko ang patalim.

"ano ba tony! Bitawan mo ako!"
pagpupumilit ko.

"tama na! Itigil niyo na yan!"
sigaw naman ni Shantal na hindi malaman kung ano ang gagawin.

Nag-agawan parin kami sa punyal ni Tony.
Walang ano-ano'y bigla ko nalang itong nabitawan at nahulog ito sa lupa.
Masyadong mabilis ang pangyayari, nawala ako sa sarili ko at tila nangibabaw ang pagkainis ko sakanya gawa ng pagpipigil niya sa hangarin ko.
Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit bigla ko nalang dinampot ang patalim at bigla ko nalang nasaksak si tony sa tiyan.

"Aaahhhgg!!"
"Aaahhhyyy!"
bigla nalang napasigaw si Tony, gayundin si Shantal.

Napabitaw ako sa punyal na naiwan sa tiyan ni Tony.
Huli na nang mapagtanto ko na nasaksak ko siya.

"Ano bang nagawa ko?!"
ang tanging naglaro sa isip ko habang minamasdan ko ang mga kamay ko.

Napaatras si Tony na parang matutumba, hawak-hawak niya ang tiyan niya sa parte kung saan ko siya nasaksak, napaupo siya sa lupa at tuluyan ng bumulagta.

"Tony! Tony!"
sigaw ko.

Bigla nalang akong naalarma, parang natauhan na ako sa bagay na nagawa ko.
Sinaksak ko ang taong nagmalasakit sa akin, ang taong minahal ako at ang taong pinakamamahal ko.

Linapitan ko siya kasabay ng pagluhod ko sa tabi niya.
Bubunutin ko na sana ang punyal ngunit pinigilan ako ni Shantal.

"'wag mong gagawin 'yan, baka lalo lamang siyang mapahamak!"
sambit niya.

"huh?! Eh anong gagawin ko? Hindi ko siya maaaring panoorin nalang!"
lalo ko atang pinalala ang sitwasyon.
Imbes na ako ang mamatay ay si tony pa ata ang mapapahamak.

"uhm. Hintayin mo ako dito. Hihingi ako ng tulong kay Reynang Diwata."
sambit niya at natatarantang tumakbo pabalik.

"huh-hu-huhuh"
Walang humpay ang pag-iyak ko.
Napansin kong hirap magsalita si Tony, hinahabol ang hininga at napapapikit.

"Tony o tony! Wag kang pipikit, 'wag na 'wag kang matutulog! Patawad! Patawarin mo 'ko! Hindi ko alam ang ginawa ko"
Pagtangis ko sa kanya.

Iniangat ko ang likod niya at niyakap ko siya, pilit ko siyang sinasampal para hindi makatulog. Ngunit sa isang iglap lang ay bigla nalang siyang nalagutan ng hininga.

"Tony?!! Tony! Tony! 'wag mo akong iiwan tony!"

Isinagawa ko ang nalalaman kong first-aide, pi-nump ko ang dibdib niya gamit ang dalawa kong kamay, ngunit wala paring epekto.
Pinulsohan ko siya ngunit wala na akong maramdamang pintig nito.
Dito ko na nakumpirmang iniwan na ako ni Tony, ang masakit pa nito ay ako pa mismo ang pumatay sakanya.

Ngayong wala na siya, paano na?
Ang tanging taong pinagkakatiwalaan ko, ngayo'y pumanaw na.
Ano ng saysay ng pakikibaka ko?
Ang tanging taong nagtatanggol sa akin ay sumakabilang-buhay na.

Hinawakan ko ang patalim na nakabaon sa tiyan niya.

"Tony, patawarin mo 'ko. Bilang pagsisisi, sasamahan na kita sa kabilang buhay"
sambit ko.

Hindi ko na inisip si Marcus na muling mabubuhay pagkatapos ko, ang mahalaga sa'kin ngayon ay ang mamatay na kasama ni Tony.

Marahan kong binunot ang patalim, pansin ko pa ang pagtulo ng masaganang dugo sa pinagbunutan nito.
Kawawang Tony, namatay ng wala sa oras dahil sa katangahan ko.

Ngayon nakahanda na ako para saksakin ang sarili ko, nakahanda na akong damayan si Tony, nakahanda na akong mamatay.

"Aaahhhgg"

Biglang nanginig ang buo kong katawan nang mabaon ko na sa sarili kong tiyan ang punyal.

Napapapikit na ako at nakakaramdam ng panghihina, umiikot na ang aking paningin, nakakarandam na ako ng panghihilo.

Nagulat ako at biglang nanlaki ang mga mata ko nang makita ko si Tony na biglang suminghap ng hangin.
Bigla nalang siyang napamulat.

"Ma-maita!"
nasambit niya habang sinusubukan niyang bumangon.

"To-tony...."
nanghihina na ang buo kong katawan.

Biglang bumagsak ang katawan ko sa lupa, napasubsob ako.
Pinilit kong tignan si Tony, habang siya ay hirap na hirap bumangon at pinipilit abutin ang aking kamay.

"Maita! Maita! Maita!"
paulit-ulit niyang sinasambit ang pangalan ko.

Sumisikip na ang aking dibdib, nahihirapan na akong huminga.
Sumasakit na rin ang ulo ko at nanlalabo na ang paningin ko hanggang tuluyan nang nagdilim ang buong mundo.
Wala na akong makita at tanging sigaw nalang ni Tony ang naririnig ko.

"Maita! Maita! Maaaiiittttaa!!"

To be continued...